Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies klikając przycisk Ustawienia. Aby dowiedzieć się więcej zachęcamy do zapoznania się z Polityką Cookies oraz Polityką Prywatności.
Ustawienia

Szanujemy Twoją prywatność. Możesz zmienić ustawienia cookies lub zaakceptować je wszystkie. W dowolnym momencie możesz dokonać zmiany swoich ustawień.

Niezbędne pliki cookies służą do prawidłowego funkcjonowania strony internetowej i umożliwiają Ci komfortowe korzystanie z oferowanych przez nas usług.

Pliki cookies odpowiadają na podejmowane przez Ciebie działania w celu m.in. dostosowania Twoich ustawień preferencji prywatności, logowania czy wypełniania formularzy. Dzięki plikom cookies strona, z której korzystasz, może działać bez zakłóceń.

 

Zapoznaj się z POLITYKĄ PRYWATNOŚCI I PLIKÓW COOKIES.

Więcej

Tego typu pliki cookies umożliwiają stronie internetowej zapamiętanie wprowadzonych przez Ciebie ustawień oraz personalizację określonych funkcjonalności czy prezentowanych treści.

Dzięki tym plikom cookies możemy zapewnić Ci większy komfort korzystania z funkcjonalności naszej strony poprzez dopasowanie jej do Twoich indywidualnych preferencji. Wyrażenie zgody na funkcjonalne i personalizacyjne pliki cookies gwarantuje dostępność większej ilości funkcji na stronie.

Więcej

Analityczne pliki cookies pomagają nam rozwijać się i dostosowywać do Twoich potrzeb.

Cookies analityczne pozwalają na uzyskanie informacji w zakresie wykorzystywania witryny internetowej, miejsca oraz częstotliwości, z jaką odwiedzane są nasze serwisy www. Dane pozwalają nam na ocenę naszych serwisów internetowych pod względem ich popularności wśród użytkowników. Zgromadzone informacje są przetwarzane w formie zanonimizowanej. Wyrażenie zgody na analityczne pliki cookies gwarantuje dostępność wszystkich funkcjonalności.

Więcej

Dzięki reklamowym plikom cookies prezentujemy Ci najciekawsze informacje i aktualności na stronach naszych partnerów.

Promocyjne pliki cookies służą do prezentowania Ci naszych komunikatów na podstawie analizy Twoich upodobań oraz Twoich zwyczajów dotyczących przeglądanej witryny internetowej. Treści promocyjne mogą pojawić się na stronach podmiotów trzecich lub firm będących naszymi partnerami oraz innych dostawców usług. Firmy te działają w charakterze pośredników prezentujących nasze treści w postaci wiadomości, ofert, komunikatów mediów społecznościowych.

Więcej
Wtorek, 16 czerwca 2026
Imieniny: Alina, Aneta, Justyna
zachmurzenie duże
15°C
Dziękujemy, teraz zawsze będziesz na bieżąco!

MARZEC

1 marca…
1945 roku – Rozpoczęcie ofensywy marcowej, natarcie wojsk rosyjskich z Kallies w kierunku na Dramburg (Drawsko Pomorskie).
1947 roku - Na I sekretarza komitetu miejskiego Polskiej Partii Robotniczej w Kaliszu Pomorskim wybrano Mieczysława Miszkiela lat 37. Do PPR należało wówczas 135 mieszkańców. Była to jednak liczba fikcyjna, gdyż po weryfikacji zapisanych do PPR towarzyszy okazało się, że faktycznie członków jest o połowę mniej, bo 65.
1952 roku - Walne zgromadzenie członków kaliskiego kołchozu, czyli Spółdzielni Produkcyjnej „Rocznica”, obradujące w auli Czerwonej Szkoły, dokonało zmian w jej zarządzie zmniejszając go z pięciu członków do trzech. Na prezesa wybrano ponownie Antoniego Kozłowskiego, natomiast członkami zarządu zostali: Wacław Grządziel i Józef Szczupak.

2 marca…
1960 roku – Lekarz Zenobiusz Odonicz-Czarnecki, kierownik Ośrodka Zdrowia w Kaliszu Pomorskim złożył sprawozdanie z działalności placówki. Poinformował, iż wbrew jego woli Wydział Zdrowia Prezydium Powiatowej RN zatrudnił tu felczera Janusza Milanowskiego, któremu nie wolno przyjmować kobiet i dzieci. Przez to ona sam „musi pracować mniej i zostawiając pacjentów na popołudnie stwarzać obywatelowi Milanowskiemu fikcyjne warunki pracy”. Tymczasem tego felczera „można by wykorzystać bardziej praktycznie, powierzając mu higienę i fatalny wprost stan sanitarny miasta Kalisza Pomorskiego”. Zaproponował też założenie w Ośrodku laboratorium, co by „zaoszczędziło pacjentom męczących i czasochłonnych podróży do Drawska”. 
Z okazji Dnia Kobiet przyznano nagrody pieniężne pracownicom Prezydium oraz instytucji miejskich. 1050 zł otrzymała Helena Jańczyk za „prowadzenie księgowości na bieżąco w czasie urlopu macierzyńskiego”. Oto pełna lista z podaniem wysokości nagrody. Prezydium MRN: Janina Jankowska (300 zł), Janina Jaworek (300 zł), Zofia Kot (300 zł), Katarzyna Kulik (300 zł), Helena Kurylczyk (350 zł), Wanda Przybyłowska (300 zł), Elżbieta Sobczak (350 zł), Janina Zalas (300 zł); Przedszkole Miejskie: Wacława Górecka (150 zł), Helena Sobotkowska (150 zł); Izba Porodowa: Maria Odachowska (100 zł), Helena Pszkit (140 zł), Helena Putek (100 zł), Czesława Stachowiak (100 zł); Ośrodek Zdrowia: Antonina Bagińska (100 zł), Halina Szałkowska (200 zł).

3 marca…
1954 roku – Prezydium Gminnej Rady Narodowej nakazało GS „SCh” przygotować ziarno siewne do 15 marca. Tymczasem przedstawiciel GS Romuald Ziółkowski poinformował, że GS „nie posiada obecnie żadnego zboża siewnego za wyjątkiem 2 ton pszenicy”, chociaż „zapotrzebowanie na wszystkie zboża w dostatecznej ilości składano”. Wiceprzewodniczący Prezydium GRN Władysław Chojnacki uznał ten stan rzeczy za „zastraszający, bo akcja siewna się zbliża”. Niemniej w odczytanym referacie stwierdził, że „dzięki maksymalnej inicjatywy i operatywności w usuwaniu wszelkich trudności”, hasło partii „uczynić z wiosny zjazdowej wiosnę wzorowego siewu” – zostanie „w pełni świadomości i z całą sumiennością wykonane”. 
1965 roku – Z listy uczestników posiedzenia Prezydium MRN wiadomo, że komendantem kaliskiego posterunku MO był wówczas Stefan Plata, a funkcjonariuszami: Eugeniusz Baryła, Stanisław Buczek i Kazimierz Śliwiński. Przewodniczącym Komitetu Blokowego dzielnicy I był Kazimierz Lisiecki, dzielnicy II Henryk Świdurski, a dzielnicy III Stanisław Krzywicki. Jak stwierdził w sprawozdaniu komendant Stefan Plata, „główną rolę w powstawaniu ekscesów chuligańskich odgrywa alkohol spożywany w nadmiernej ilości”. Znajduje to wyraz „zwłaszcza na zabawach wiejskich, których organizatorzy nie potrafią stanąć na wysokości zadania w kwestii zabezpieczenia porządku”. Głównym tematem posiedzenia były jednak „zagadnienia przestrzegania przepisów meldunkowych stanowiące jedno z najważniejszych zadań w związku ze zbliżającymi się wyborami do Sejmu i rad narodowych”. Na wniosek przewodniczącego Prezydium MRN Józefa Głuchowskiego powołano „trójki, które będą miały za zadanie skonfrontowanie książek meldunkowych ze stanem faktycznym w terenie”. Utworzono trzy takie zespoły. Do każdego wszedł pracownik Prezydium MRN, funkcjonariusz MO oraz przewodniczący danego Komitetu Blokowego.
1972 roku - Na zebraniu POP PZPR w KPPB „Żelgazbet” dyrektor Aleksander Petryk poinformował o powstaniu „Stowarzyszenia Budowy Domków Jednorodzinnych, do którego należy także nasze przedsiębiorstwo”. Koszt budowy ma wynosić od 100 do 200 tys. zł w zależności od wysokości „wkładu własnego”. Tow. Józef Lewicki dodał, że „już dość dużo osób zgłosiło taką chęć”. 
1981 roku – Na obrady liczącej 15 członków Komisji Kontroli Społecznej przybyło ich 10, w tym przewodniczący KKS Jerzy Płachta. Był także przewodniczący MKS NSZZ „Solidarność” Władysław Mikłasewicz, który podziękował za zaproszenie i poparł postulat zorganizowania przez zakłady pracy „opieki nad ludźmi potrzebującymi pomocy” oraz powołania Społecznego Komitetu Budowy Przedszkola. Eugeniusz Baryła oświadczył, że „z działalności KKS do tej pory nie ma konkretnego efektu, a powoływanie zespołów kontrolnych budzi wątpliwości gdyż w tej chwili nie bardzo wiadomo co kontrolować”. Pelagia Starzec stwierdziła, że „nabiał i pieczywo powinien być dostarczany przed otwarciem sklepu i jeśli KKS zajmie się załatwieniem tej jednej sprawy, to będzie już bardzo wiele”. Za sprawy najpilniejsze uznała: ustalenie ile osób poszukuje pracy, ilu rodziców poszukuje miejsca dla dzieci w przedszkolu, czym motywuje się rezygnację z budowy żłobka. Jerzy Płachta dołączył do tego „rozliczenie osób odpowiedzialnych za dewastację mleczarni” oraz „pilną sprawę budownictwa mieszkaniowego”.

4 marca…
1948 roku - Odbyło się zebranie sprawozdawczo-wyborcze członków Polskiej Partii Robotniczej w Kaliszu Pomorskim, skupiającej w 8 funkcjonujących kołach 114 towarzyszy, na czele których stał I sekretarz Mieczysław Miszkiel. Wobec „ostrej krytyki dotychczasowej pracy członków komitetu miejskiego PPR”, powołano w tajnym głosowaniu jego częściowo odnowiony skład. I sekretarzem pozostał M. Miszkiel, a na jego zastępcę wybrano Jana Czerczaka. Członkami egzekutywy zostali: Jan Białecki, Antoni Łazarski i Bronisław Wojciechowski. Dodatkowo w skład KM PPR weszli: Antoni Hauza, Janina Smoła, Jan Szwed oraz Stanisław Wszelaki. W rezolucji przyjętej na zakończenie zebrania zobowiązano się m.in. do „stania na straży interesów mas pracujących” oraz „zwerbowania do PPR zdrowego, bezpartyjnego elementu, aby zwiększyć w ciągu roku szeregi partyjne o 100%”.
1951 roku - Odbyła się wspólna sesja Miejskiej i Gminnej Rady Narodowej w Kaliszu Pomorskim, której przewodniczył dyrektor szkoły Jan Sujkowski. Posiedzenie trwało od godz. 17. do 19.30 i wzięło w niej udział 280 osób. Porządek dzienny, w punkcie głównym obejmował referat „na temat sześciolecia oswobodzenia powiatu drawskiego”. Liczący siedem stron maszynopis odczytał Tadeusz Skawiński, przewodniczący Prezydium MRN. „Po ukończeniu referatu nastąpiła część artystyczna wykonana przez młodzież szkolną, na którą złożyły się deklamacje, śpiewy i tańce ludowe. Na zakończenie wspólnie odśpiewano Międzynarodówkę.”
1953 roku – Prezydium MRN omawiało sprawy zaopatrzenia ludności w artykuły pierwszej potrzeby. Prezes Gminnej Spółdzielni „SCh” Stanisław Majewski stwierdził, że „zaopatrzenie jest dostateczne, brakuje jedynie wędlin i masła”. Prezesa zobowiązano aby „na skutek zażaleń miejscowej ludności otwarto w przydzielonym lokalu sklep jajczarsko-mleczarski”. Z kolei Prezydium GRN postanowiło „wezwać do siebie rolników, którzy nie przystąpili do zwózki drewna, celem ukarania”. Przewodniczący komisji oświaty Zygmunt Miętek złożył sprawozdanie z działalności trzech gminnych szkół. Ich budynki wymagają dalszych remontów bo w Białym Zdroju i Dębsku przeciekają dachy i woda wlewa się do klas. Ponadto „oddziaływaniem ujemnym jest zły stosunek rodziców do szkół gdyż dzieci opuszczają lekcje i to po kilka razy w miesiącu, dochodzi nawet do 40% nieobecności”. 
1954 roku – Odpowiadający za sprawy rolnictwa w Prezydium MRN jego wiceprzewodniczący Olgierd Pieciukiewicz po raz kolejny złożył wniosek o odwołanie go ze stanowiska gdyż „nie może podołać tej pracy i jeśli wynikną jakieś niedociągnięcia to nie chce za nie odpowiadać”. Postanowiono sprawę odwołania odłożyć do następnej sesji aby władze powiatowe wskazały najpierw następcę O. Pieciukiewicza.
1975 roku - Na zebraniu POP PZPR w KPPB „Żelgazbet” zobowiązano tow. Stanisława Bejnarowicza do zakończenia zleconej „analizy stawek akordowych przy produkcji płyt stropowych” w terminie do 14 marca. Z kolei tow. Henryk Lewandowski nie zorganizował zleconej narady roboczej majstrów i brygadzistów zakładu, co nakazano mu uczynić „do 8 marca”. Podjęto uchwałę o „przyjęciu w poczet kandydatów PZPR” Władysława Witka i Tadeusza Konieczko.

5 marca…
1950 roku - Na zebraniu sprawozdawczo-wyborczym Komitetu Miejskiego PZPR w Kaliszu Pomorskim jego I sekretarz Edward Subotkowski stwierdził, że „towarzysze to po kątach umieją mówić, lecz na zebraniach milczą, a zebrania po to są, żeby każdy wypowiedział swoje uwagi, skrytykował innego albo też siebie i w ten sposób błędy naprawić”. Po przeprowadzeniu wyborów, w których uczestniczyło 65 upoważnionych delegatów, Edward Subotkowski zachował funkcję I sekretarza i ponownie stanął na czele nowego składu komitetu miejskiego PZPR, którego członkami zostali: Józef Dąbrowski (II sekretarz), Mikołaj Bandurowicz, Wacław Grządziel, Adam Malinowski, Feliks Szczodrowski, Marian Wolski. 
1958 roku – Prezydium MRN zezwoliło Feliksowi Bejnarowiczowi na „wyrąbanie trzech sztuk topoli rosnących na jego łąkach”. Pozytywnie rozpatrzono podanie Antoniego Jaworka „w sprawie zrzeczenia się gospodarstwa rolnego” i przydzielono je jego synowi Stanisławowi Jaworkowi. Pozytywnie zaopiniowano wniosek Adolfa Kopruchy „o umorzenie obowiązkowego ubezpieczenia na rok 1958 w ilości 1351 zł”. Decyzję umotywowano tym, że „jest on repatriantem ze Związku Radzieckiego, który objął gospodarstwo po Franciszku Celmerze i jest słabo zagospodarowany”.

6 marca…
1967 roku – Agronom gromadzki Antoni Oleksiuk złożył na posiedzeniu Prezydium MRN „sprawozdanie z przygotowania do akcji wiosenno-siewnej”. Obejmie ona 63 gospodarstwa rolników indywidualnych na terenie miasta, mających łącznie 352 ha gruntów ornych, z których przewidziano pod zasiewy 210 ha. Rolnicy mają do dyspozycji 71 koni roboczych natomiast Kółko Rolnicze ma 6 traktorów, 2 siewniki nawozowe i 1 siewnik zbożowy. Agronom dodał, że „mimo korzystnych warunków do nowego budownictwa i remontów, nie wszyscy rolnicy przystąpili do takich prac chociaż ich budynki koniecznie wymagają remontu”. Wiceprzewodniczący Prezydium MRN Jerzy Andrzejczak wyraził zaniepokojenie słabym zainteresowaniem remontami przez rolników, bowiem „niedługo rozpocznie się ruch turystyczny i znowu będą komentarze na temat naszych zagród”. 

7 marca…
1950 roku – Posiedzenie plenarne MRN z udziałem 9 radnych i 250 gości odbyło się w auli kaliskiej szkoły gdzie przewodniczący Powiatowej Rady Narodowej Józef Jarosz wygłosił referat „O znaczeniu międzynarodowego Dnia Kobiet”, a następnie wręczono nagrody trzem przodownicom pracy: Wandzie Duchnowicz, Marcie Frąckiewicz i Katarzynie Zawadzkiej. W przyjętej jednogłośnie uchwale stwierdzono, że kobiety polskie „idąc śladem kobiet radzieckich zobowiązują się w codziennej pracy umacniać poczucie międzynarodowej solidarności w walce o trwały i sprawiedliwy pokój”. Na koniec wzniesiono okrzyki: „Niech żyje wódz obozu pokoju Józef Stalin! Niech żyje Prezydent Polski Bolesław Bierut!”
1956 roku – Kierowniczka Przedszkola Miejskiego Janina Matyka, po złożeniu sprawozdania z działalności placówki, poskarżyła się Prezydium MRN na swój personel. „Kucharka stale choruje i jest leniwa w pracy”, natomiast „sprzątaczka ledwo-ledwo się rusza i trzeba ją stale popędzać do roboty”. 
1957 roku – Nowy komendant kaliskiej OSP Maciej Rolbiecki, wybrany na ogólnym zebraniu strażaków 8 lutego 1957 r., poinformował, że druhowie już naprawili dach, oszklili okna i założyli instalację elektryczną w sali tanecznej remizy, a zorganizowana tam zabawa (2 marca) przyniosła 3150 zł dochodu. Przyjęto wniosek przewodniczącego Prezydium MRN Jan Staworzyńskiego, by strażakom przekazywać na ich cele także 10% podatku pobieranego od dochodów z zabaw w remizie. Prezydium pozytywnie załatwiło podanie Zarządu GS „SCh” „o przydzielenie im na własność budynku przy ul. Wolności (naprzeciwko Szkoły 11-letniej), który to budynek wymaga remontu”. 
1961 roku – Kierowniczka Przedszkola Miejskiego Weronika Łojek poinformowała, że do placówki (przy ul. Grunwaldzkiej 8) mającej 27 miejsc zapisanych jest 99 dzieci. Dlatego „z powodu przepełnienia, dzieci matek niepracujących oraz dzieci matek wielodzietnych zostaną usunięte”. W razie wolnych miejsc „zostaną zatrzymane te dzieci matek niepracujących, które nie mają należytej opieki w domu”. Kierowniczka poskarżyła się, że „podwórko przedszkolne jest nieprzestronne i mieszczą się tu ubikacje dzieci oraz śmietnik, który ma prowizoryczne przykrycie z luźnych desek co może spowodować wypadek”. Ponadto „z powodu braku umywalni mycie dzieci prowadzone jest w szatni”. 
1963 roku – Zebrała się egzekutywa POP PZPR w kaliskiej Betoniarni. Rozpatrywano skargę tow. Stanisława Rozpędowskiego na kierownika zakładu tow. Piotra Tolwaja. Tow. Rozpędowski poczuł się skrzywdzony tym, że zdjęto go ze stanowiska traktorzysty i uczyniono stróżem. Ponadto zamknięto przed nim biuro oraz dostęp do węgla aby mógł napalić w piecu. Kierownik Tolwaj odpowiedział, że tow. Rozpędowski nie ma kwalifikacji do bycia traktorzystą, a biuro przed nim zamknięto bo wchodził tam z psem, który zanieczyszczał pomieszczenia. Dodatkowo „przyszedł po pijanemu i chciał bić tow. Wojciechowskiego, a także zabierał się do bicia tow. Tolwaja”, zresztą na zakład „przychodził pijany kilkukrotnie”. Sekretarz komitetu rejonowego PZPR tow. Henryk Tomaszewski dodał, iż „są oświadczenia, że tow. Rozpędowski buntował pracowników”. Ponadto w ciągu ostatnich kilkunastu lat „7 razy zmieniał pracę”. Sekretarz POP tow. Czerniga potwierdził, że „tow. Rozpędowski kilkukrotnie upijał się na służbie” i jego sprawę „trzeba załatwić natychmiast”. Dlatego postawił wniosek o udzielenie mu „partyjnej nagany”. Wniosek ten przegłosowano dodając warunek, że „w razie kolejnego, najmniejszego przewinienia tow. Rozpędowski zostanie zwolniony z pracy”. 
1984 roku – Kierowniczka służby rolnej w UMiG tow. Danuta Listopadzka poinformowała na posiedzeniu egzekutywy KM-G PZPR „o realizacji wniosków zgłoszonych na zebraniach wiejskich oraz otwartych zebraniach POP PZPR i kół ZSL”. Dwa główne wnioski dotyczyły „przyspieszenia w załatwianiu pozwoleń na rozbudowę i modernizację obiektów gospodarczych u rolników indywidualnych” oraz „możliwości zakupu wędlin w zamian za sprzedany żywiec”. Omawiając działalność POP PZPR Dębsko wysoko oceniono aktywność jej I sekretarza tow. Bogdy Kędzierskiej. Jak stwierdzono, „ta organizacja wiejska może być przykładem właściwej realizacji uchwał partii, podejmowania własnych inicjatyw oraz realizacji zadań statutowych”.

9 marca…
1949 roku – Kontrolę w Zarządzie Nieruchomości Miejskich w Kaliszu Pomorskim przeprowadził inspektor Alojzy Włodarczak z Wydziału Powiatowego w Drawsku. Jak napisał w sprawozdaniu: „nie prowadzi się w ogóle ewidencji nieruchomości, a do czynszów nie przykłada się żadnej wagi”. Co więcej „pracownik znajdujący się w Zarządzie Nieruchomości nie orientuje się w ogóle w pracy i nie jest przydatny do służby”. Z przedstawionych wyliczeń wynika, iż dochód z czynszu za mieszkania w Kaliszu Pomorskim za rok 1948 był niższy od dochodu ze sprzedanej w tym czasie cegły rozbiórkowej.
1950 roku - Na posiedzeniu komitetu miejskiego PZPR w Kaliszu Pomorskim wszystkim podstawowym organizacjom partyjnym oraz organizacjom masowym i instytucjom (łącznie wymieniono ich 20) przydzielono tzw. opiekunów. Mają oni spotykać się z nimi na zebraniach dwa razy w miesiącu i także dwa razy w miesiącu składać z tych zebrań sprawozdania. Na pytanie tow. Mikołaja Bandurowicza: po co mówić kolejarzom o zasadach organizacji spółdzielni produkcyjnych skoro nic wspólnego z rolnictwem nie mają? Sekretarz Edward Subotkowski odpowiedział: „każdy członek partii, który nie zna zagadnień spółdzielni produkcyjnej, nie jest godny miana członka partii”.
1955 roku – W posiedzeniu Prezydium MRN uczestniczyła kierowniczka Przedszkola Miejskiego Zofia Bałysz, która odczytała sprawozdanie z działalności placówki zatrudniającej łącznie z nią 3 osoby, opiekujące się 30 dziećmi. Jak poinformowała, w budynku przy ul. Grunwaldzkiej 8 „jest duża ilość sal, ale małych, gdzie swoboda ruchów dziecka jest skrępowana”. Niemniej przedszkole skutecznie „likwiduje egoizm u dziecka, wyrabia współżycie w kolektywie, co jest bardzo ważną cechą w przyszłym jego rozwoju”. Kierowniczkę zapytano dlaczego w szatni nie ma szaf i dlaczego nie został naprawiony przeciekający dach? Odpowiedziała, że „nie ma stolarza, który by zrobił taką szafę”, a także „nie ma kto naprawić dachu”. 
Prezydium zatwierdziło „powołane w wyniku głosowania drużyny przeciwpożarowe powołane dla ochrony Lasów Państwowych na terenie miasta Kalisza Pomorskiego”. Komendantem takiej drużyny (20 mężczyzn) w Dzielnicy I był Jan Wasiak, a jej członkami: Mieczysław Chojnacki, Zygmunt Chojnacki, Stanisław Dubacki, Józef Dudek, Stefan Gulczyński, Jan Gwiazdowski, Józef Kazimierski, Stefan Korytkowski, Jerzy Lewandowski, Stanisław Majewski, Edward Michnowski, Jerzy Przybyłowski, Leon Przybyłowski, Kazimierz Rulewicz, Henryk Skrobiński, Rajmund Szumilas, Stefan Wojciechowski, Władysław Wojtczak, Piotr Zaborowski. Komendantem drużyny (22 mężczyzn) w Dzielnicy II był Władysław Wesołowski, a jej członkami: Marian Antkiewicz, Józef Bejm, Alojzy Beszczyński, Julian Ciszewski, Stanisław Kordala, Alfons Kowalewski, Marian Kowalski, Feliks Kulbacki, Hieronim Kurylczyk, Adam Malinowski, Bolesław Miłoszewski, Kazimierz Misiura, Władysław Mitak, Eugeniusz Piorun, Tomasz Sieradzki, Stanisław Statuch, Edward Stępień, Kazimierz Szupiluk, Józef Szymonek, Dionizy Tuziak, Antoni Wyrzykowski. Komendantem drużyny (21 mężczyzn) w Dzielnicy III był Marian Walczak, a jej członkami: Marian Bogucki, Bolesław Borowski, Jan Bujonek, Władysław Czerniga, Tadeusz Dąbrowski, Władysław Dąbrowski, Władysław Dobosz, Stanisław Dziewierz, Stefan Giez, Maksymilian Hoch, Stanisław Jacyna, Józef Kwiatkowski, Antoni Łapiński, Stefan Misiura, Kazimierz Stojak, Marian Stojak, Józef Szczupak, Henryk Ślęzak, Romuald Ziółkowski, Zdzisław Ziółkowski.
1960 roku – Na posiedzeniu Prezydium MRN sprawozdanie z działalności kaliskiego kina „Kalina” złożył jego kierownik Teofil Stanny. Poinformował, że plan finansowy wykonano ponad normę, a średnio na jednym seansie było 69 widzów. Natomiast budynek Kina wymaga kapitalnego remontu. 
1966 roku – Agronom gromadzki Antoni Oleksiuk nadzoruje „przygotowania do akcji wiosenno-siewnej”, którą przeprowadzi 67 kaliskich rolników indywidualnych gospodarujących na 360 ha ziemi ornej oraz miejscowe Kółko Rolnicze dysponujące „siedmioma zestawami traktorowo-maszynowymi i maszynami konnymi, które rolnicy będą mogli wypożyczać”. 

10 marca…
1947 roku – MRN poleciła na sesji Zarządowi Miejskiemu przyjęcie stałego kierownika Ogrodu Miejskiego by prowadzić go jako dochodowe przedsiębiorstwo miejskie. Zlecono komisji oświatowej rady „przygotowanie bursy dla 8-klasowej szkoły powszechnej projektowanej w roku szkolnym przyszłym”. Radny Jan Sujkowski zapytał o przyczynę zwolnienia nauczycielki Władysławy Petrykowskiej z członka Komisji Opieki Społecznej. „Wyjaśniono, że obywatelka Petrykowska jako jednostka kłótliwa i krzykliwa utrudniała jedynie pracę całej komisji, która jest czynnikiem humanitarno-społecznym i z tych przyczyn musiano zmienić skład osobowy”.
1951 roku – Na posiedzeniu prezydium MRN obradującego pod przewodnictwem Tadeusza Skawińskiego i z udziałem sekretarza KP PZPR Juliana Starzyka, sekretarza KM PZPR Adolfa Kiziaka oraz tzw. kolektywu miejskiego (w składzie: (Franciszek Borowski, Franciszek Grządziel, Wacław Grządziel, Stanisław Pszkit, Nikodem Ratkun, Józef Walczak, Piotr Zaborowski i Franciszek Ziółkowski) omówiono plan obowiązkowych dostaw zboża „tak aby nie ukrzywdzić chłopa mało i średniorolnego oraz członków spółdzielni produkcyjnych”. 
1970 roku – Bronisław Kisała, prezes Kółka Rolniczego w Kaliszu Pomorskim, złożył na posiedzeniu Prezydium MRN sprawozdanie „z przygotowania do akcji wiosenno-siewnej”. Poinformował, że na posiadanych 13 zestawów traktorowo-maszynowych wyremontowano 11, natomiast zdołano zatrudnić jedynie 7 traktorzystów. Ci, którzy się zgłaszają, potrzebują mieszkań, a tych nie ma. Inni mieszkania posiadają, lecz „nie gwarantują, że sprzęt im powierzony będzie należycie eksploatowany”. W dyskusji przewodniczący Prezydium Konstanty Kołtun zauważył, że KR świadczy usługi także w kilku okolicznych wsiach, więc „można zatrudniać tam zamieszkałych traktorzystów”. Ponadto „należy pomyśleć o uruchomieniu jakiejś produkcji” aby traktorzyści mieli zajecie także zimą i nie byli zatrudniani jedynie sezonowo. Prezes Bronisław Kisała odpowiedział, że KR „planuje uruchomić produkcję materiałów budowlanych” przejmując tzw. mały zakład po „Żelgazbecie”. Dodatkowo zaplanowano wydzierżawienie 50 ha ziemi na własne uprawy.
1971 roku – Zootechnik Kazimierz Winnicki poinformował Prezydium MRN o problemach związanych z planowanym „wzrostem pogłowia bydła i trzody chlewnej”. Stwierdził, że „w bydle na przestrzeni ostatnich lat obserwuje się tendencje wzrostowe, natomiast w trzodzie chlewnej spadek i to w pokaźnej ilości”. W Kaliszu Pomorskim w 1969 roku hodowano 314 sztuk bydła, a w roku 1971 – 322 (w tym 168 krów). Świń było 706, a przed rokiem 860. Zootechnik zapowiedział jednak „wzrost pogłowia trzody chlewnej” gdyż „podniesiono dość wysoko cenę skupu żywca”. Ponadto wybudowano „wzorcowy punkt kopulacyjny”, wyznaczono „6 loszek użytkowych w celu poprawy jakości trzody chlewnej”, a także „4 tryki hodowlane”. 
1982 roku – Na wspólnym posiedzeniu spotkała się egzekutywa KM-G PZPR i prezydium GK ZSL w Kaliszu Pomorskim. Naczelnik MiG Antoni Oleksiuk przedstawił pisemną ocenę pracowników UMiG, który zatrudnia 21 urzędników (średnia wieku wynosi 33,5 lat) oraz 7 pracowników służby rolnej (średnia wieku 29 lat). Do PZPR należy 17, do ZSL 6, a 5 jest bezpartyjnych. Zaaprobowano wniosek o powołanie Stanisława Samka (członek ZSL, dotychczasowy kierownik Gminnego Związku KiOR) na stanowisko dyrektora Banku Spółdzielczego w Kaliszu Pomorskim.

11 marca…
1949 roku – Jak ustalił inspektor Alojzy Włodarczak kontrolując Zarząd Miejski w Kaliszu Pomorskim, deficytowe były w roku 1948 liczące 75 ha Lasy Miejskie oraz liczący 4 ha Ogród Miejski. Do Lasów Miejskich dopłacono z budżetu 10 razy więcej niż uzyskano ze sprzedaży drewna, a dochód ze sprzedaży warzyw z Ogrodu Miejskiego pokrył tylko 60% kosztów. We wnioskach końcowych zalecono „dokonać zwolnień pracowników ponad stan”. Dalej podkreślono, iż „Zarząd Miejski nie wykazuje żadnej żywotności, czego dowodem jest, że w bieżącym roku nie odbyło się żadne posiedzenie”. Ponadto „komisje MRN nie wykazują również wielkiej żywotności”, a sekretarz Zarządu Miejskiego Stanisław Jęsiek ma „mało inicjatywy”.
1952 roku - Odbyło się uroczyste, wspólne posiedzenie Miejskiej i Gminnej Rady Narodowej w Kaliszu Pomorskim z okazji 7. Rocznicy Wyzwolenia Ziem Zachodnich. Po wysłuchaniu okolicznościowego referatu i dyskusji, jednogłośnie przyjęto rezolucję. Czytamy w niej: „W siódmą rocznicę wyzwolenia podsumowując nasze osiągnięcia i nasze zdobycze, o które walczymy pod kierunkiem klasy robotniczej i jej partii, stoimy w obliczu nowego zadania jakim jest wiosenna akcja siewna”. W debacie wzięli także udział uczniowie kaliskiej Szkoły Jedenastoletniej. Wiktoria Karczewska, uczennica klasy VIII, powiedziała: „Dzięki zwycięstwu w dniu 9 maja 1945 roku, ziemie nasze zachodnie wróciły z powrotem do swoich prawowitych właścicieli. Największą w tym zasługę należy przypisać wodzowi Armii Czerwonej Józefowi Stalinowi”. 
1953 roku – Instruktor rolny Stanisław Furman poinformował Prezydium Gminnej RN w Kaliszu Pomorskim, że „upływa 8 lat Polski Ludowej i jest już odpowiednie zaopatrzenie w maszyny rolnicze, są więc odpowiednie warunki ku temu aby odłogów już nie było. Natomiast w rzeczywistości z każdym rokiem powstaje ich więcej. I tak w Białym Zdroju 39 ha, w Dębsku 49 ha, w Starej Korytnicy 32 ha, w Jasnopolu 55 ha, w Kotlinie 212 ha”. Podjęto uchwałę by odłogi te zagospodarować rozdzielając ziemię pomiędzy Rolnicze Zespoły Spółdzielcze i rolników indywidualnych. Ponadto Prezydium GRN postanowiło karać rolników za „niestosowanie się do odkażania zagród” oraz za „oporność w akcji przeciwpożarowej”.
1980 roku – Egzekutywa KM-G PZPR analizowała „stan produkcji zwierzęcej” w kaliskiej Spółdzielni Kółek Rolniczych. Ustalono, że należy bardziej intensywnie „pracować nad wzrostem produkcji z ziemi, która jest przecież naszym wspólnym społecznym dobrem”, że trzeba zwiększyć „przyrost dzienny trzody chlewnej” oraz „zabezpieczyć rytmikę dostaw w warchlaki”, a także „realizować zalecenia Naczelnika Miasta i Gminy”. W sprawach organizacyjnych zatwierdzono trzy wnioski o przyjęciu na kandydatów PZPR: Władysława Sielewicza z grupy remontowej PGR, Kazimierza Wawrzyniaka z Bralina oraz Irenę Sochę z „Sinogalu”.

12 marca…
1946 roku - Członkowie Polskiej Partii Robotniczej w Kaliszu Nowym zorganizowali wiec przedwyborczy dla mieszkańców. Przemówienie wygłosił przybyły z Drawska sekretarz KP PPR Stefan Aniołkowski. Jak stwierdził, Powstanie Warszawskie „było nierozsądne”, a podobnie „nierozsądny” krok wykonał gen. Anders wyprowadzając polskie wojska do Afryki. Na koniec zakrzyknął: „niech żyje jedność narodowa, Ziemia Pomorska i Polska demokratyczna!” W protokole z wiecu zapisano, że „okrzyk ten został jednogłośnie pochwycony”.
1947 roku – W mieście Kalisz Pomorski było 1382 wiernych wyznania rzymsko-katolickiego, 172 ewangelickiego i 7 innego. W gminie Kalisz Pomorski, obejmującej Biały Zdrój, Bród (Prostynię), Dębsko, Dobrzanków (Cybowo) i Starą Wolę (Starą Korytnicę) doliczono się 554 wiernych wyznania rzymsko-katolickiego, 42 ewangelickiego i 2 innego. W Gminie Poźrzadło, obejmującej Julianów (Ślizno), Konotop, Pamięcino (Pomierzyn), Poźrzadło, Stary Potok (Borowo), Suchowo i Wacławów (Jasnopole) wykazano 614 wiernych wyznania rzymsko-katolickiego i 170 ewangelickiego. Natomiast w gminie Studnica obejmującej Czanowo (Sienicę), Giżyno, Pępłowo (Pępłówek) i Studnicę (Starą Studnicę) było 610 wiernych wyznania rzymsko-katolickiego i 204 ewangelickiego. 
1951 roku – Na posiedzeniu GRN jej przewodniczący Bronisław Bryja zapewnił, że „wiosenną akcję siewną wykonamy w 100% na terenie naszej gminy”. Przedstawiciel Prezydium PRN obywatel Romanowski odczytał referat polityczny, w którym stwierdził, że „każdy hektar zasianego zboża ponad plan jest najlepszą bronią przeciw imperialistom i podżegaczom wojennym, dlatego plan zasiewów powinien być przyjęty nie w 100%, a w 120%”. W przyjętej uchwale zobowiązano się do wykonania planów wiosennych zasiewów w 100%, do dodatkowego obsiania odłogów oraz do „wzmożenia czujność w walce z kułactwem i wrogiem klasowym likwidując go w zarodku”. 
1958 roku – Kierowniczka Przedszkola Miejskiego Wanda Torcz przedłożyła Prezydium MRN pisemne sprawozdanie z działalności. Poskarżyła się w nim na wiele braków (leżaków, rynien, klamek, kluczy, koszów na śmieci) ale najbardziej na brak sprzątaczki zatrudnionej na pełny etat. Jest ona potrzebna tym bardziej, że „przedszkole nasze nie jest wyposażone w ubikację wewnątrz budynku, a na zewnątrz, co utrudnia w dużej mierze utrzymanie całodziennej czystości mimo, że dzieci do ubikacji ubierają buciki”. 
1981 roku – Towarzysz Wiesław Lichtański omówił na posiedzeniu egzekutywy KM-G PZPR działalność kierowanego przez siebie Ośrodka Pracy Ideowo-Wychowawczej. Jak stwierdził, „zaistniał sytuacja w kraju nie pozwala na prowadzenie ustalonego programu szkoleń”. Przykładowo Podstawowa Organizacja Partyjna przy „Prefabecie” zamiast tematu „Z wyższości socjalizmu nad kapitalizmem” wybrała „Aktualne problemy demokracji socjalistycznej”, a POP przy Urzędzie MiG zrezygnowała z wykładu o „Historycznych doświadczeniach KPZR i ZSSR”. Ponadto wielu towarzyszy nie chce być wykładowcami. 
1986 roku – Egzekutywa KM-G PZPR oceniała „wykorzystanie placówek kulturalnych na terenie Kalisza Pomorskiego”. Sekretarz KM-G tow. Władysława Kopeć stwierdziła, że „brak jest informacji o pracy MGOK”. Dlatego „udział młodzieży i dorosłych w pracy sekcji i w imprezach jest zbyt niski”. Tow. Jan Pietrusewicz dodał, że „MGOK jest placówką, która nie informuje zakładów o przygotowanych imprezach i pracach. To ośrodek kulturalny mało słyszalny”. W sprawach organizacyjnych zatwierdzono deklarację przyjęcia do partii tow. Piotra Antosiaka (OOP Pomierzyn). Natomiast na plenarnym posiedzeniu KM-G PZPR debatowało nad referatem „Realizacja zadań socjalistycznego wychowania młodzieży”, wygłoszonym przez I sekretarza tow. Jerzego Płachtę. Przestrzegał on zebranych, że „przeciwnicy polityczni socjalistycznej oświaty i wychowania nie złożyli broni. Z różnych pozycji i w dalszym ciągu atakowane są treści światopoglądowe”. Uczulał więc na „nieliczną i pozornie bierną grupę nauczycieli będących w cichej opozycji wobec tego, co się aktualnie dzieje w szkole i kraju”. Tow. Stanisław Labuda (dyr. SP w Pomierzynie) pochwalił się efektami „wychowywania młodzieży przez pracę fizyczną” w szkolnym sadzie i na działce warzywnej. Tow. Jerzy Stylski (dyr. ZSO i przewodniczący RN MiG) zauważył, iż „zarówno nauczyciele jak i uczniowie nie są zadowoleni ze swojej pracy”, a szczególnie niepokoi go fakt, że „młodzi nauczyciele nie garną się do partii oraz równie niewielu działa w PRON”. W uchwale końcowej zobowiązano dyrektorów szkół do „nasilenia prezentowania w czasie lekcji dokumentów partyjnych”, „dalszej rozbudowy szeregów partyjnych wśród młodych nauczycieli”, „umacniania socjalistycznego i świeckiego charakteru szkół oraz kształtowania naukowego poglądu młodzieży”.

13 marca…
1972 roku - Na zebraniu POP PZPR w KPPB „Żelgazbet” jej sekretarz Stanisław Bejnarowicz „zapoznał członków i kandydatów z zadaniami partyjnymi w kampanii wyborczej”. Oto zadania jakie przydzielono poszczególnym towarzyszom: Arcimowicz (odpowiedzialny za transport); Czepkowski i Rękawek (odpowiedzialni za dekorację zakładu); Bejnarowicz, Kanarek, Maksym (kontrola i zabezpieczenie zakładu); Kasielski i Wiśniewski (delegowani do FJN); Kot (dyżur na zakładzie); Buchta, Czerniga, Chrosińska, Najs (agitacja na Wydziale Betonów Ciężkich); Bielski, Dźbik, Kuligowska, Kulik, Żurawski (agitacja na Wydziale Betonów Komórkowych); Jarzębski, Odachowska, Widocki (agitacja na Wydziale Zbrojarni); Badowska, Hajduk (agitacja prac. dyrekcji); Brzemiński, Kubik, Olszacki, Romaniuk, Tur (agitacja w miejscu zamieszkania); Kulik, Stodulski (agitacja na Warsztatach): Kowalski, Misiura, Wilamowski (agitacja w grupie transportowej); Dudek (agitacja wśród młodzieży); Ignaszewski (agitacja wśród palaczy i hydraulików); Tow. Czycz przypomniał „o poleceniu partyjnym głosowania bez skreśleń”. W sprawach organizacyjnych przegłosowano decyzję o wykluczeniu tow. Nicińskiego z PZPR, a tow. Góralskiego skreślono z listy członków.
1985 roku – Działalność gospodarczą i usługową kaliskiej SKR omawiano na posiedzeniu egzekutywy KM-G PZPR. Prezes SKR tow. Piotr Kozak stwierdził, że „założenia obecnej reformy gospodarczej są słuszne, ale nie dla wszystkich są równe i sprawiedliwe gdyż preferują te jednostki, które miały słaby start będąc niegospodarnymi i deficytowymi w latach poprzednich, głównie w 1982 roku”. I dodał, iż „w odczuciu naszej załogi obecnie ponosimy karę za dobrą pracę w latach poprzedzających wprowadzenie reformy gospodarczej, gdyż nie możemy podnieść produkcji ale też nie możemy podnieść poborów pracownikom”. 

14 marca…
1956 roku – Jak stwierdziła na posiedzeniu Prezydium MRN jego księgowa Anna Sieradzka, „budżetu za rok 1955 nie wykonano w 100% po stronie wydatków”. Planowano wydać 644.750 zł, a wydano 574.240 zł. Stało się tak dlatego, że „jednostka nadrzędna narzuciła takie sumy po stronie dochodów, iż były niemożliwe do zrealizowania, więc tym samym także niemożliwe po stronie wydatków”. Przewodniczący Jan Staworzyński podał przykład: „zaplanowano sumę 150.000 zł na ściągnięcie czynszów, a zdołano zrealizować coś koło 40.000 zł”.
1972 roku – Prezes Kółka Rolniczego w Kaliszu Pomorskim Bronisław Kisała złożył na posiedzeniu Prezydium MRN sprawozdanie z „przygotowania do akcji wiosenno-siewnej”. Podał, że KR przeznaczyło do tej akcji 10 ciągników, 10 pługów, 2 kultywatory, 2 siewniki, 4 rozlewacze wody amoniakalnej. Zatrudniono jedynie 6 traktorzystów gdyż dopiero w maju można będzie zatrudnić osoby kończące wtedy kurs. Odnotowano spadek zamówień na usługi w porównaniu do roku ubiegłego, co wynika ze zwiększenia liczby traktorów posiadanych przez rolników indywidualnych.

15 marca…
1957 roku – Wiceprzewodniczący Prezydium MRN Witold Jankowski złożył sprawozdanie z przygotowania do wiosennej akcji siewnej. Okazało się, że na wszystkich rolników w mieście przypada 17 siewników o bliżej nieokreślonym stanie technicznym, co mają sprawdzić dzielnicowi: Wiktor Piwnicki – Dzielnica I, Aleksander Emiliańczyk – Dzielnica II i Stefan Misiura – Dzielnica III. Pozytywnie załatwiono dwa podania GS „SCh”. Pierwsze w sprawie przydzielenia placu na rogu ulic: Toruńskiej i Drawskiej (naprzeciwko gospody) pod budowę domu towarowego; drugie o przydzielenie lokalu obok biura GS (biuro mieściło się w kamienicy przy ul. Świerczewskiego 30), gdzie istniejący sklep „kulturalno-oświatowy” (w kamienicy przy ul. Świerczewskiego 32) zostanie dostosowany do „ratalnej sprzedaży mebli”.
1968 roku – W posiedzeniu Prezydium MRN uczestniczyła księgowa Kółka Rolniczego Jadwiga Ziółkowska, ale sprawozdanie z jego działalności odczytał agronom Antoni Oleksiuk. W roku 1967 wypracowano tam 84 tys. zł zysku. Kaliskie KR „posiada 9 ciągników i pełną obsadę traktorzystów”, zaplanowano dokupić jeszcze: 2 ciągniki, 3 snopowiązałki, młockarnię, ładowacz do obornika i sadzarkę do ziemniaków. Majątek trwały wraz z zapleczem ma wartość 1,9 mln zł. W roku 1967 „ciągniki przepracowały ogółem 9159 godzin”. Ponadto „na terenie Kalisza Pomorskiego uwidacznia się systematyczny wzrost pogłowia bydła, co jest niewątpliwie zasługą Kółka Rolniczego”. 

16 marca…
1955 roku – W posiedzeniu Prezydium MRN uczestniczył przewodniczący Spółdzielni Produkcyjnej „Rocznica” Antoni Kozłowski, który poinformował, iż członkowie Spółdzielni są „rozliczeni całkowicie w naturze i w gotówce”, młocka zakończona, zboże oczyszczone, narzędzia rolnicze naprawione, nawozy sztuczne pobrane, a świnie „przegnane do nowej chlewni”. Przewodniczący Prezydium Jan Staworzyński stwierdził, iż „w ubiegłych latach kaliska Spółdzielnia była jedną z pierwszych w powiecie, lecz w obecnym czasie dyscyplina pracy zaczyna tam powoli zanikać”. Franciszek Szymczyk, sekretarz miejski PZPR dodał, że „w chlewni powinni obrządzać mężczyźni, a kobiety powinny zająć się ogrodnictwem, jakie Spółdzielnia ma założyć”. 
1960 roku – Na stanowisko referenta rolnego Prezydium MRN przyjęło Zenona Bandyszewskiego przyznając mu 850 zł miesięcznego wynagrodzenia. Przewodniczący Jan Staworzyński zobowiązał pracowników ZGKiM do „skontrolowania wszystkich drzewek owocowych czy są należycie obielone i opryskane”. Sekretarz KM PZPR Stanisław Stodulski dodał, że należy również dopilnować naprawy płotów.
1971 roku – Prezydium MRN zapoznało się ze sprawozdaniem z działalności ZGKiM za rok 1970. Na 87 podań jakie wpłynęły wtedy od mieszkańców pozytywnie załatwiono 75. Stwierdzono, iż „duży procent podań dotyczy zaspokojenia potrzeb sanitarnych, jak budowa śmietników i ubikacji”. Dlatego postanowiono przyznać część nadwyżki budżetowej „na budowę urządzeń sanitarnych w najbardziej zaniedbanych pod tym względem posesjach”.

17 marca…
1947 roku – Z pisma Komisji Kontroli Społecznej przy MRN w Kaliszu Pomorskim dotyczącego lustracji przeprowadzonej 13 marca w stołówce kolejowej dowiadujemy się, iż dworzec na Dużej Stacji nosił wówczas nazwę Kalisz Kraiński.
1950 roku – Na posiedzeniu Prezydium Gminnej RN w Kaliszu Pomorskim wicestarosta drawski Władysław Szczęśniak wyjaśnił, że „państwo nie dąży do tego aby wszystko chłopom zabrać, chodzi tu tylko o to aby chłopi mając pewne zapasy nie magazynowali ich u siebie i czekali na wyższe ceny”. Postanowiono przeprowadzić w każdej wsi Gminy (Białym Zdroju, Dębsku, Cybowie i Starej Korytnicy) akcję propagandową „w kierunku wyjaśnienia chłopom korzyści jakie z właściwego przebiegu akcji żniwnej odniosą zarówno państwo jak i producenci”.
1951 roku - Na posiedzeniu Prezydium Miejskiej RN w Kaliszu Pomorskim, które prowadził wiceprzewodniczący Feliks Kołsut, i które trwało od godz. 20.30 do 2.25 rano, podano informację o stanie posiadania miejscowej Spółdzielni Produkcyjnej. Jej łączny areał wynosił 543,75 ha, w tym: 385 ha ziemi ornej, 141 ha łąk, 13,8 ha lasu. Siłę zaprzęgową stanowiło 78 koni. Dla porównania, do kaliskich rolników indywidualnych należało wtedy już tylko 150 ha ziemi ornej i 27 koni. Postanowiono też „wezwać miasto Złocieniec do współzawodnictwa w wiosennej akcji siewnej”.
1962 roku – Na zebraniu POP PZPR w kaliskiej Betoniarni przeszeregowano czterech kandydatów na członków partii: Jana Góralskiego, Zenona Szymańskiego, Zdzisława Witczaka i Jerzego Witczaka. Ten ostatni został przyjęty warunkowo gdyż nie potrafił odpowiedzieć na zadane przez sekretarza Stanisława Czernigę pytanie: kiedy powstała Krajowa Rada Narodowa? Delikwent zobowiązał się douczyć, a jego uzupełniona wiedza partyjna będzie sprawdzona na posiedzeniu egzekutywy. Uchwalono, że członkowie PZPR w Betoniarni „wezmą udział w pomocy przy budowie kąpieliska” nad Bobrowem Wielkim.
1966 roku – Przewodniczący Prezydium MRN Józef Głuchowski „złożył sprawozdanie ze stanu bezpieczeństwa i porządku publicznego”. Poinformował, że zespoły kontrolne ujawniły „szereg niedociągnięć i usterek pod względem sanitarno-porządkowym”. Stwierdzono, że „u niektórych Obywateli okna są pozapychane szmatami, a obornik porozrzucany po całym podwórku”. 
1976 roku – Tow. Antoni Dąbrowski, kandydat do WRN w Koszalinie, zapoznał członków POP PZPR w KPPB „Żelgazbet” z programem Frontu Jedności Narodu w nowej kadencji oraz z problemami jakimi się zajmie jako radny wojewódzki. I sekretarz POP tow. Grzegorz Hajduk przypomniał zadania „przypadające wszystkim członkom przed i w czasie wyborów w dniu 21 marca”. W sprawach organizacyjnych „jednomyślnie uchwalono przyjęcie w poczet kandydatów PZPR” towarzyszy: Mirosława Bladoszewskiego i Henryka Kapicę, a tow. Andrzeja Brzemińskiego przeszeregowano z kandydata na członka PZPR. Tow. Hajduk zakomunikował, iż od 1 kwietnia br. „odchodzi do pracy w innym przedsiębiorstwie”. W jego miejsce uchwałą egzekutywy I sekretarzem POP został Jan Rękawek.
1986 roku – Z „informacji statystycznej” jaką I sekretarz KM-G PZPR tow. Jerzy Płachta przygotował dla KW PZPR w Koszalinie dowiadujemy się, że „rozmowy indywidualne przeprowadzono z 450 członkami partii oraz kandydatami”. Natomiast frekwencja na 20 zebraniach POP i 6 zebraniach OOP, poświęconych dyskusji nad „projektem programu PZPR”, wyniosła średnio 79%. 

18 marca…
1950 roku – Prezydium MRN omawiało sprawę planowanego skupu zboża. Rolnicy przeznaczyli bowiem część obowiązkowych dostaw na paszę dla swoich zwierząt gdyż w Kaliszu Pomorskim nie można tej paszy kupić. Jak poinformował kierownik młyna Hieronim Kurylczyk, „pasza w młynie jest, ale wysyła się ją do innych miejscowości”.
1963 roku – Sekretarz KR PZPR tow. Henryk Tomaszewski poinformował na posiedzeniu Prezydium MRN o planowanej „budowie nowego Ośrodka Zdrowia w Kaliszu Pomorskim, która ma nastąpić do roku 1965”. Jak dodał, „wówczas byłby rozstrzygnięty problem z obecnym Przedszkolem, które jest za ciasne dla 30 dzieci”. Placówkę tę zamierzano bowiem przenieść z ul. Grunwaldzkiej do zwolnionego wtedy budynku Ośrodka przy ul. Mickiewicza. Przewodniczący Prezydium Zygmunt Miętek poinformował z kolei, iż „wszelki gruz wywożony z miasta jako zniszczenia powojenne będzie kierowany na ulicę Mickiewicza aby później ugnieść go wałem i w ten sposób pomóc mieszkańcom tam zamieszkującym”. Ponadto zaapelował o pomoc przy budowanym w czynie społecznym ośrodku wodnym nad Bobrowem Wielkim.
1986 roku - Z bardzo obszernej „teleksowej informacji analityczno-opisowej” jaką kierownik OPI-W KM-G PZPR tow. Włodzimierz Wołowiec przygotował dla Rejonowego Ośrodka Pracy Partyjnej w Drawsku Pomorskim dowiadujemy się, że brak materiałów w „Prefabecie” oraz „duża liczba pośredników w dostawie cementu” nie pozwala na „rytmiczność pracy i wykonanie planu”. Z kolei PGR i rolnicy uskarżają się na brak nawozów azotowych i paszy na wolnym rynku, a mieszkańcy narzekają na „braki w zaopatrzeniu w artykuły spożywcze i przemysłowe” oraz „braki lekarzy nie mówiąc już o specjalistach”. 
1987 roku – Na posiedzeniu plenarnym KM-G PZPR, które prowadził I sekretarz Andrzej Hypki, dyrektor PPB „Prefabet” Jan Pietrusewicz poinformował, że przedsiębiorstwo ma wyeksploatowane maszyny i stosuje stare technologie, które „nie pozwalają na zwiększenie wydajności”. Ponadto wykorzystano już „prawie wszystkie rezerwy proste, a w postęp techniczny oraz organizacyjny trzeba inwestować, lecz na to brakuje środków”. Dodatkowo wyczerpują się złoża kruszyw. Maria Maksym (I sekretarz POP w SI „Sinogal”) oświadczyła, że „nie ma zbytu na ich produkcję, bo ubrania robocze zostały sprowadzone z zagranicy”. Natomiast Józef Starzec dyrektor PGR zapowiedział „zwiększenie produkcji mleka” ale pod warunkiem poprawy „stanu technicznego obór” oraz uzyskania „lepszego materiału hodowlanego”. W przyjętej uchwale zobowiązano członków PZPR do „walki z rozrzutnością i marnotrawstwem”, a także do „otoczenia szczególną opieką wynalazców i racjonalizatorów”.

19 marca…
1958 roku – Prezydium MRN powołało „Komitet Obchodu Dni Lasu i Zadrzewienia Kraju” mający na celu „współpracę z miejscowymi Nadleśnictwami, młodzieżą szkolną oraz rolnikami”. W jego skład weszli: Adam Kozłowski (leśniczy Nadleśnictwa Stary Potok), Jerzy Trawiński (leśniczy Nadleśnictwa Biały Zdrój), Elżbieta Gwiazdowska (pracownik ADM), Jan Kapuśniak (nauczyciel w Szkole 11-letniej), Czesław Lewandowski (rolnik). 
1981 roku – Naczelnik Henryk Strugała wydał zarządzenie nr 8/81, w którym powołał Miejsko-Gminny Społeczny Komitet Ochotniczej Rezerwy Milicji Obywatelskiej w Kaliszu Pomorskim. Na przewodniczącego tego komitetu wyznaczył Jerzego Płachtę, na zastępcę Dionizego Tuziaka, a na członków powołał: Józefa Głuchowskiego, Edmunda Remleina, Jerzego Sokołowskiego, Henryka Strugałę, Lecha Szmidta, Zdzisława Wiśniewskiego i Eugeniusza Zwolaka.

20 marca…
1950 roku – W Kaliszu Pomorskim odbyło się „zebranie ogólno-miejskie”, które prowadził burmistrz Antoni Łazarski. Siedmiu rolników (Piotr Zaborowski, Władysław Kaniuka, Władysław Widocki, Józef Kazimierski, Adam Nawrocki, Stefan Wasiak, Jan Sekała) kolejno zabrało głos i oświadczyli zgodnie, że nadwyżek zboża na sprzedaż nie posiadają gdyż mają jedynie ziarno na siewy oraz na wyżywienie rodziny i zwierząt, bo paszy nie można kupić. Ich wystąpienia podsumował wiceburmistrz Feliks Bejnarowicz: „Planu skupu zboża nie można wykonać w 100%, ponieważ rolnicy więcej zboża nie posiadają, a to co mają trzeba im zostawić na zasiew”. Odpowiedział mu radny i sekretarz KM PZPR Edward Subotkowski, że „rolnicy w sprawie skupu zboża dają mętne odpowiedzi, a nie wskazują tych miejsc gdzie bogacz wiejski swe zboże przechowuje. Plan dostaw zbóż winien być nie tylko w 100% wykonany ale trzeba go wykonać w 150%”. Ostatecznie większością głosów zebrani przyjęli uchwałę by Prezydium Powiatowej RN „obniżyło plan skupu zboża dla rolników z Kalisza Pomorskiego o 20%”.
1967 roku – Prezes Kółka Rolniczego Zygmunt Tomasik poinformował na posiedzeniu Prezydium MRN, że KR w Kaliszu Pomorskim powstało w 1958 roku, ale aż „do roku 1963 nie przejawiało żadnej działalności gospodarczej”. Wtedy, po zmianie Zarządu, zakupiono dwa zestawy traktorowo-maszynowe za udziały, które wnieśli „wierni członkowie Kółka Rolniczego”. Wypracowany w roku 1966 zysk wyniósł 109 tys. zł. Obecnie wartość majątku trwałego wraz z zapleczem wynosi 1,3 mln zł. Niewątpliwą zasługą KR „jest systematyczny wzrost pogłowia bydła na terenie miasta Kalisz Pomorski” dzięki „naszej sile pociągowej i usług”. Jednostkę organizacyjną KR stanowi Koło Gospodyń Wiejskich. „Nasze gospodynie podnoszą wiedzę praktyczna w prowadzeniu gospodarstwa domowego, sprowadzają pisklęta kurcząt i kacząt, prowadzą konkurs na najpiękniejszy ogródek kwiatowy oraz podejmują czyny społeczne na dzień 1 Maja”. 
1971 roku – Zygmunt Miętek, kierownik Zakładu Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej, złożył na posiedzeniu Prezydium MRN sprawozdanie z działalności. W dyskusji członek Prezydium Tadeusz Tuziak stwierdził, że „wiele prac ZGKiM idzie na marne, ponieważ chuligani niszczą kosze uliczne, łamią drzewka i czynią inne szkody”. Dlatego wnioskował o „zobowiązanie posterunku MO do bardziej wnikliwych kontroli i stosowania ostrzejszych kar w stosunku do chuliganów”. 
1980 roku – Egzekutywa KM-G PZPR zapoznała się z informacją „o stanie gotowości lokali wyborczych, zabezpieczeniu ładu i porządku oraz zabezpieczeniu agitacyjnym i łączności”. Uznano, że przygotowanie do wyborów w dniu 23 marca „nie budzi zastrzeżeń” ale należy jeszcze „do większych środków lokomocji przydzielić po jednej osobie z grup agitacyjnych”.
1985 roku – Na posiedzeniu egzekutywy KM-G PZPR oceniano pracę ZR Giżyno. Jego dyrektor tow. Ceholnik pochwalił się „dobrym wynikiem finansowym uzyskanym tylko dzięki oszczędności”. W odpowiedzi sekretarz tow. Władysława Kopeć stwierdziła, że „zysk jest bardzo ważny ale w pogoni za zyskiem nie należy zapominać o ludziach”. I sekretarz tow. Jerzy Płachta dodał, że „brak jest członków partii w radzie sołeckiej w Giżynie”, co świadczy o ich małej aktywności. Tow. Kryśkiewicz zdradził, że „ludzie nie mówią o wielu sprawach, ponieważ dyrektor wykorzystuje szczerą rozmowę do zwolnień z pracy i stąd trudne sprawy zakładu narastają”. W sprawach bieżących przyjęto do wiadomości skreślenie z listy członków PZPR w POP Pomierzyn Wiesława Kujawskiego i Zdzisława Kujawskiego.

21 marca…
1947 roku - Miejski Komitet PPS przesłał do Powiatowego Komitetu PPS w Drawsku deklaracje trzech mieszkańców Kalisza Pomorskiego (Ignacego Banacha, Feliksa Bejnarowicza i Mieczysława Kopońskiego), którzy zdecydowali się wstąpić do Polskiej Partii Socjalistycznej.
1952 roku – Prezydium MRN pozytywnie rozpatrzyło podanie Marii Sawickiej „o zniesienie ziemi z powodu, że w/w nie posiada siły roboczej do pracy i nie jest w stanie ziemi tej obrobić”. Pozytywnie załatwiono także podanie Władysława Widockiego o zmniejszenie kontyngentu dostawy żywca „ze względu na jego wzorowe i chętne ustosunkowanie się do pracy na gospodarstwie rolnym”. Natomiast odmówiono przydziału działki rolnej Stefanowi Korytkowskiemu, gdyż jego żona była członkiem Spółdzielni Produkcyjnej ale „nie chciała pracować tylko prowadziła robotę w celu rozbicia Spółdzielni Produkcyjnej”.
1964 roku – Księgowa Prezydium MRN Halina Jańczyk podsumowała wydatki budżetowe w roku 1963 na łączną kwotę 4.285.864 zł. Największą sumę (1.033.85 zł) przeznaczono na kapitalne remonty mieszkań, a na ich remonty bieżące wydano 592.942 zł. Na odgruzowanie miasta przeznaczono 547.812 zł. Utrzymanie Miejskiego Ośrodka Zdrowia kosztowało 198.119 zł, Prezydium MRN i administracji - 184.995 zł, Świetlicy Miejskiej - 180.155 zł, Miejskiej Izby Porodowej - 164.310 zł, Przedszkola Miejskiego - 100.247 zł, Biblioteki Miejskiej - 56.051 zł.
1978 roku – Komisja rewizyjna KM-G PZPR w Kaliszu Pomorskim przeprowadziła kontrolę „w zakresie gospodarki wewnątrzpartyjnej” w POP PZPR w KPPB „Żelgazbet” w obecności I sekretarza POP Jana Rękawka i skarbnika POP Hanny Kulbackiej. Stwierdzono, że według stanu na 31.12.1977 r. przedsiębiorstwo zatrudniało 302 pracowników, z których 69 należało do PZPR co stanowi 22,8% „upartyjnienia stanu załogi”. 
1984 roku – Wspólne posiedzenie plenarne KM-G PZPR oraz M-GK ZSL poświęcono „ocenie pracy politycznej na wsi”. W referacie wprowadzającym sekretarz KM-G tow. Mirosław Szłapak apelował o „ukonkretnienie współpracy pomiędzy POP PZPR i kołami ZSL”, w tym „odbywanie wspólnych zebrań” oraz „nawiązywanie codziennej współpracy z organizacjami młodzieżowymi”. Zbigniew Teraźniewski (prezes M-GK ZSL) poruszył w dyskusji „problemy nurtujące wieś”. Wymienił m.in. słabe zaopatrzenie w materiały budowlane i maszyny oraz „brak zainteresowania kierownictw zakładów pracy kołami ZSL działającymi na ich terenie”. Tow. Józef Starzec (dyrektor PGR) powiedział o przyczynach „zastoju życia kulturalnego na wsi”, widząc je w likwidacji szkół filialnych oraz w „złych warunkach socjalno-bytowych mieszkańców”. W sprawach organizacyjnych „przyjęto jednogłośnie wniosek egzekutywy o powołaniu POP PZPR przy Nadleśnictwie”.

22 marca…
1951 roku – W związku z organizowaniem w Kaliszu Pomorskim Państwowego Ośrodka Maszynowego i brakiem mieszkań dla jego pracowników, Prezydium MRN ustaliło normy mieszkaniowe na terenie miasta. Jeden pokój i kuchnia ma wystarczyć rodzinom liczącym do 3 osób, jeśli liczą od 3 do 5 osób należą się im 2 pokoje i kuchnia, a jeśli powyżej 5 osób – 3 pokoje i kuchnia. Ponadto Prezydium MRN „w związku z uspółdzielczeniem rolnictwa na terenie miasta „ postanowiło jednogłośnie „nieść pomoc nowo założonej Spółdzielni Produkcyjnej w Kaliszu Pomorskim i przyczyniać się do jej dobrego rozwoju”.
1956 roku – Na sesji MRN przewodniczący Prezydium Jan Staworzyński oświadczył, że „Niemcy, którzy mieszkali na terenie tutejszego miasta przez iks lat, nie potrafili zająć się melioracją i Kalisz Pomorski był zabagniony. Dopiero Władza Ludowa wzięła tę sprawę w swoje ręce i doprowadziła ją do skutku”. Cóż jednak z tego, że Państwo „włożyło duże pieniądze w meliorację naszej rzeki”, skoro „poziom obywateli Kalisza Pomorskiego jest bardzo niski i nie doceniają oni tego wielkiego dobrodziejstwa jakim jest melioracja, bo zanieczyszczają na powrót rzekę (Drawicę) i kanał prowadzący z jeziora Bobrowo Małe)”. Z podobnym apelem o poszanowanie „dobra społecznego i państwowych pieniędzy wyłożonych na meliorację” wystąpił sekretarz Komitetu Miejskiego PZPR Franciszek Szymczyk, nawołując także do większego udziału mieszkańców w odgruzowywaniu miasta. 
1962 roku –Prezydium MRN pozytywnie rozpatrzyło podania Katarzyny Smak i Marianny Wieczorek o przyznanie zapomogi okresowej w wysokości 300 zł miesięcznie. Natomiast odmówiono takiego świadczenia Helenie Pszkit i Janowi Piecewiczowi. Jednorazowe zapomogi (300 zł) otrzymali: Eugeniusz Lorenc, Stanisława Smoła (na „zakup ubranka dla syna”) oraz Helena Miry (również „na zakup ubranka i butów”).
1963 roku – Radny Zdzisław Wiśniewski stwierdził na sesji MRN, iż „najwyższy czas aby gruzy znikły na naszym terenie”. I skrytykował fakt zawarcia umów na wywóz gruzów z Drawskimi Zakładami Przemysłu Terenowego zamiast z kaliskimi rolnikami, którzy zrobią to „lepiej i taniej”. Podobną wątpliwość zgłosił radny Jan Staworzyński stwierdzając, iż „PGR-y gdy zbliża się okres wiosny będą pracować na polach, a nie przy odgruzowywaniu”. Radny Jerzy Andrzejczak wnioskował „aby na Dużej Stacji w dniach wypłaty w sklepie GS i sklepie ogrodniczym nie sprzedawano wina”, gdyż z taką prośbą zwróciły się do niego mieszkające tam kobiety. Poparł go sekretarz KR PZPR tow. Henryk Tomaszewskie informując, że przedsiębiorstwo z Gdańska budujące kaliskie zakłady prefabrykatów „zorganizowało zebranie z pracownikami ogłaszając, że jeśli w godzinach pracy pójdą pić wódkę czy wino, to będą zwolnieni”.
1972 roku – Na posiedzeniu Prezydium MRN „sprawozdanie z działalności Zakładu Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej złożył jego kierownik Zygmunt Miętek”. Poinformował, że Zakład zatrudnia 6 prac. umysłowych oraz 11 w grupie remontowej i 8 w gospodarce komunalnej. W dyskusji przewodniczący Prezydium Konstanty Kołtun zaapelował o „poświęcenie większej uwagi remontom kapitalnym, ażeby nie powtórzył się rok 1971 gdy fundusze na te remonty nie zostały wykorzystane w 100%”. Poza tym należy dopilnować czystości i porządków w mieście, bo o ile „do ulic przelotowych nie ma zastrzeżeń, to ulice boczne nie są najczystsze”. 

23 marca…
1953 roku – Na sesji Miejskiej Rady Narodowej nie stawił się bez usprawiedliwienia prezes kaliskiej Gminnej Spółdzielni „SCH” Stanisław Majewski, który miał przedłożyć sprawozdanie „z zaopatrzenia w ziarno siewne i nawozy sztuczne”. Podjęto uchwałę zobowiązującą go do złożenia tego sprawozdania na najbliższej sesji ale już Powiatowej RN w Drawsku Pomorskim. Aby umożliwić rolnikom sprzedaż „nadwyżek produkcji roślinnej i mięsnej z uboju gospodarczego” wyznaczono dni targowe w środy i piątki oraz miejsce sprzedaży na placu przy skrzyżowaniu ulic: Wolności i Szczecińskiej. Przewodniczący Prezydium MRN Tadeusz Chwaliński złożył niespodziewaną rezygnację z zajmowanego stanowiska, motywując ją tym, że „jest wyczerpany”. 
1955 roku – Na posiedzeniu Prezydium MRN, jego wiceprzewodniczący Witold Jankowski złożył pisemne sprawozdanie „z likwidacji odłogów”. Wynika z niego, iż z leżących na terenie miasta 22,3 ha odłogów „rozprowadzono 12,73 ha na umowy dzierżawne wśród 14 pracowników PKP, POM i GS”. Natomiast „żaden z rolników indywidualnych takiej umowy nie zawarł, dlatego pozostało 9,57 ha odłogów, jakie należy zlikwidować w myśl wskazań Komitetu Centralnego PZPR”. Ustalono, że te pozostałe odłogi zostaną przekazane do zagospodarowania przez Spółdzielnię Produkcyjną i problem zostanie rozwiązany. 
Sekretarz Prezydium Marian Zwan poinformował, że „zanieczyszcza się popiołem rów publiczny przy ulicy Dworcowej 6 gdzie mieści się stołówka PGR i kucharka wrzuca te brudy”. Antoni Bądźwol, dzielnicowy Dzielnicy III doniósł, że „mieszkaniec miasta Kalisza Pomorskiego Feliks Majewski wziął pożyczkę państwową na sumę 3000 zł i nie spłaca takowej tłumacząc się brakiem pieniędzy, co nie jest zgodne z prawdą, bo pracując obecnie przy ścinaniu trzciny już zarobił 5000 zł”. 
1957 roku – Kierownik kaliskiego Ośrodka Zdrowia Antoni Brankiewicz poinformował, że „stosunki pomiędzy nim, a personelem placówki układają się jak najlepiej. Nie ma żadnych skarg, zaś pacjentów jest moc”. W roku ubiegłym przyjęto ich w Ośrodku 10.849. Wizyt domowych było 288, a zabiegów wykonano 1773. Gabinet dentystyczny przyjął 12.320 pacjentów, a w Izbie Porodowej urodziło się 149 dzieci. „Za cały rok ubiegły było tylko 6 zgonów pacjentów leczonych przez Ośrodek, łącznie z dziećmi z Porodówki”. I podał, że 2 zmarłych to były osoby starsze, na które „już przyszedł czas”, w przypadku 2 dzieci „rodzice szukali pomocy lekarskiej za późno”, jedno dziecko urodziło się martwe, a jedna osoba zginęła w wypadku. 1963 roku (63 lata temu) – Na zebraniu POP PZPR w kaliskiej Betoniarni kierownik Piotr Tolwaj poinformował o zwiększeniu planu przez dyrekcję i dlatego trzeba teraz „ciężko pracować” i na zakładzie „nie pić alkoholu”. Tow. Jarosław Jamniuk powiedział, że „całą zimę mało zarobili, a partia wówczas nie pomogła aby było za co żyć i utrzymać rodzinę”. W odpowiedzi sekretarz POP Stanisław Czerniga zagroził mu „wykluczeniem z partii” za jego „chuligańskie wybryki oraz nieopłacanie składek”. Po złożeniu przez tow. Jamniuka samokrytyki i obietnicy poprawy, poprzestano jedynie na tym słownym ostrzeżeniu.
1966 roku – W obradach sesji MRN „uczestniczyła młodzież klasy XI Liceum Ogólnokształcącego w Kaliszu Pomorskim”. Ponadto obecni byli: komendant Posterunku MO Stefan Plata, funkcjonariusz posterunku MO Eugeniusz Baryła, kierownik Tartaku Józef Złoch, kierownik Piekarni GS Marian Jankowski, kierownik gospody GS Piotr Wit, kierownik UP Alojzy Paruch, przedstawiciel „Żelgazbetu” Marian Nastały i wiceprezeska GS Henryka Kołodziejska. W dyskusji po sprawozdaniu „ze stanu bezpieczeństwa i porządku publicznego”, który wygłosił przewodniczący Prezydium Józef Głuchowski, jako pierwszy zabrał głos radny Kazimierz Śliwiński wskazując, iż „stwierdzony brak bezpieczników w sklepie GS stanie się przyczyną pożarów, gdyż społeczeństwo tłumaczy tym konieczność wiązania bezpieczników drutami”. Poparł go radny Jan Staworzyński dodając, że „gdy rolnik nie może kupić bezpiecznika to wiąże go drutem, co później powoduje pożar”. Zwrócił się też z apelem do obecnej na sali młodzieży szkolnej aby „nie niszczyła mienia społecznego: ławek, kwiatów, pojemników, bo wszystko to kosztuje”. Komendant posterunku MO Stefan Klata stwierdził, że „zachowanie się młodzieży szkolnej i pozaszkolnej na naszym terenie budzi wiele do życzenia” i także zaapelował do licealistów „aby byli przykładem dobrze wychowanej młodzieży”. Z kolei radny Kazimierz Radecki oświadczył, że „jeśli my radni nie zapobiegniemy wałęsaniu się młodzieży pozaszkolnej w godzinach wieczornych po ulicach i dworcach, jeśli nie usuniemy w porę tego zła – to wtedy już bliska droga do popełniania przez młodzież różnych przestępstw”. Radny Piotr Kowalewicz powiedział, że bar samoobsługowy na Dużej Stacji powinien zmienić szyld na pijalnię piwa. Tam właśnie młodzież może się uczyć wszystkiego od osób będących w stanie nietrzeźwym. Bo mimo uchwały MRN nakazującej zarządowi GS wydanie zakazu sprzedawania tam wina w butelkach, pijacy jak tam z butelek pili, tak piją. Dodatkowo obok tego baru znajduje się plac zabaw dla dzieci, „z tego wynika, że młodzież od starszych uczy się za młodu chuligaństwa”. Zdaniem milicjanta Eugeniusza Baryły, ten bar na Dużej Stacji winien zmienić szyld na „Pijacką spelunkę”. W dni wypłat „można tam wszystko usłyszeć od osób będących w stanie nietrzeźwym”. 

24 marca…
1982 roku – Potrzeby socjalne w zakładach pracy omówili na posiedzeniu egzekutywy KM-G PZPR kolejno: Antoni Centkowski (I sekretarz POP GS), Jan Rękawek (I sekretarz POP „Prefabet”), Eugeniusz Zwolak (dyrektor ZPD), Stanisław Minkiewicz (I sekretarz KZ PGR), Józef Skrzypczyk (I sekretarz POP SKR). Jako tematy wspólne poruszano sprawę Międzyzakładowej Przychodni Lekarskiej (na terenie „Prefabetu”), pomocy emerytom i rencistom oraz problemów z zaopatrzeniem w odzież ochronną. W sprawach organizacyjnych udzielono rekomendacji towarzyszce Krystynie Kwiateckiej na stanowisko dyrektora OSiR i przychylono się do wniosku koła ZBoWiD o nadanie Krzyża Kawalerskiego OOP trzem towarzyszom: Leonowi Doleżanowi (z Suchowa) oraz Władysławowi Mitakowi i Wiktorowi Piwnickiemu (obaj z Kalisza Pomorskiego).

25 marca…
1964 roku – Na sesji MRN radny Kazimierz Śliwiński postulował aby przeznaczyć jakąś kwotę z nadwyżki na urządzenie postoju furmanek gdyż „ludność ma wiele spraw do załatwienia w GS czy w Prezydium i nie ma gdzie uwiązać koni”. Obrady sesji obserwowali uczniowie klasy XI (maturalnej). Przewodniczący Prezydium Zygmunt Miętek „podziękował im za udział” i zaapelował aby „zwracali uwagę młodszej młodzieży kiedy ta „niszczy ławki, zieleńce lub wyrywa słupy”. Radny Jerzy Andrzejczak dodał, że młodzieżą „należy się więcej interesować na sesjach”, bo zbiera się wieczorami koło gmachu Prezydium „gdzie urządza różne tragedie”. Tymczasem „należy ich wciągnąć do pracy i wówczas ten ciężki problem wychowania młodzieży uległby polepszeniu”.
1965 roku – Na posiedzeniu Prezydium MRN sprawozdanie z działalności Ośrodka Zdrowia złożył jego kierownik Zdzisław Kapela. Poinformował, że w roku 1964 „przyjęto w gabinecie ogólnym 10.780 chorych, w tym 2170 dzieci do lat 14”, a w gabinecie dentystycznym 5914 pacjentów”. Natomiast „w gabinecie zabiegowym wykonano 6230 zabiegów”. Poruszył na koniec „sprawę wszawicy u dzieci w Szkole Ogólnokształcącej w Kaliszu Pomorskim, gdyż taki stan rzeczy jaki znajduje się u dzieci w klasach podstawowych istnieć nie może”. I wnioskował o powołanie komisji, która zajmie się zwalczeniem wszawicy. 

26 marca…
1958 roku – W sprawozdaniu z działalności międzysesyjnej przewodniczący Prezydium MRN Jan Staworzyński wymienił rolników, z którymi podpisano umowy na odgruzowanie miasta: Adolf Koprucha na 60.336 zł, Marian Kowalski na 19.188 zł, Zygmunt Tomasik na 12.834 zł i Mieczysław Chojnacki na 9621 zł. Sekretarz KM PZPR Stanisław Stodulski stwierdził, że skoro w Kaliszu Pomorskim „ludzie poszukują pracy, bo przemysłu nie ma, należałoby zawierać umowy na mniejsze sumy”. Wtedy przy odgruzowaniu zarobi więcej mieszkańców. Radny Aleksander Żółtowski zarzucił Prezydium MRN przydzielanie mieszkań bez wiedzy komisji mieszkaniowej, postulując „powołanie komisji mieszkaniowej, o ile takowa nie istnieje”. J. Staworzyński wyjaśnił, iż komisja mieszkaniowa jest ale nie działa, natomiast mieszkanie 4-pokojowe przydzielił rodzinie obywatela Miętka „pod naciskiem gdyż w tej sprawie interweniował KP PZPR i Prezydium Powiatowej RN”. Radna Helena Kurylczyk poruszyła sprawę Przedszkola Miejskiego, w którym „dzieci są pozostawiane bez opieki, zamykane w piwnicy”. Radny Aleksander Piotrowski zdał relację „jak wyglądał obiad w tym przedszkolu podczas kontroli komisji gdy dzieci pozostawione bez żadnej pomocy jadły same”. Natomiast kucharka powiedziała, że „więcej produktów idzie na górę do mieszkania przedszkolanki niż dla dzieci”.
1971 roku – Dyrektor KPPB „Żelgazbet” Aleksander Petryk oświadczył na zebraniu POP PZPR, że „należy skończyć z wysuwaniem nierealnych żądań, a przystąpić do wykonywania nałożonych zadań”. Prowadzący posiedzenie tow. Antoni Dąbrowski „omówił sprawę rezygnacji tow. Czesława Sionkowskiego z funkcji I sekretarza POP”. Następnie dokonano wyboru dwóch członków egzekutywy. Zostali nimi towarzysze: Stanisław Bejnarowicz oraz Stanisław Najs. Po ukonstytuowaniu się egzekutywy na nowego I sekretarza POP wybrano Stanisława Najsa. 
1980 roku - Komisja rewizyjna KM-G PZPR przeprowadziła kontrolę pięciu POP (Podstawowych Organizacji Partyjnych). W Zakładzie Przemysłu Drzewnego (tartaku) do POP PZPR (sekretarz Zenon Sabara) należało 18 towarzyszy, którym zarzucono w protokole, że „nie zwiększyli szeregów”. W Zakładzie Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej POP (sekretarz Eugeniusz Przywara) liczyła 5 towarzyszy, którzy wykazali się 100% obecnością na zebraniach. Do POP przy Posterunku MO (sekretarz Jacek Jęsiek) należało 6 milicjantów. Żaden z nich nie zalegał z opłatą partyjnych składek i wszyscy uczestniczyli w zebraniach ale odbyło się ich za mało. Wiejska POP w Suchowie (sekretarz Zdzisław Kujawski) licząca 6 towarzyszy swoją dokumentację partyjną przechowuje „w szufladzie kredensu stojącego w kuchni mieszkania sekretarza”. Terenowa POP w Kaliszu Pomorskim (sekretarz Adela Łabuda) skupiała aż 48 członków. Było ich 50, lecz 2 skreślono z powodu „braku zainteresowania życiem partii”. Odbyto 11 zebrań przy frekwencji wynoszącej 52%.
1986 roku – Egzekutywa KM-G PZPR debatowała nad „stanem przygotowania sprzętu rolniczego w SKR i PGR”. Uskarżano się na braki części zamiennych i kosztowne oraz niesolidne remonty ciągników w POM. Dyrektor PGR tow. Józef Starzec pochwalił się, że plony na ich polach wzrosły w ciągu 5 ostatnich lat dzięki produkcji dodatkowego nawozu poprzez „składowanie słomy i polewanie jej gnojowicą”. Uzupełnia się w ten sposób braki z zaopatrzeniu w nawozy sztuczne. W sprawach organizacyjnych sekretarz KM-G tow. Władysława Kopeć stwierdziła, że „jeśli chcemy nadal rozwijać szeregi partyjne to „należy skierować aktyw do pracy z młodzieżą”. To daje skutki, bo w Giżynie „przyjęto na kandydatów 7 ludzi młodych”. Egzekutywa zatwierdziła przeszeregowanie z kandydatów na członków PZPR tow. Andrzeja Kędzierskiego (POP Dębsko) i tow. Marzeny Zygan (POP Dębsko). 

27 marca…
1950 roku – Prezydium MRN zadecydowało o przydzieleniu prac nad remontem centralnego ogrzewania w kaliskiej szkole Janowi Kamińskiemu, ponieważ „na terenie powiatu nie ma odpowiednich fachowców w tej dziedzinie”. Rury wodociągowe „z rozbiórki murów” przydzielono za wynagrodzeniem Jednostce Wojskowej pod warunkiem, że uzyska ona zgodę pełnomocnika Akcji Robót Rozbiórkowych w Warszawie. Naprawę trzech studni publicznych (u zbiegu ulic: Wolności i Sikorskiego, Świerczewskiego i św. Wojciecha oraz Drawskiej i Toruńskiej) zlecono do wykonania Bolesławowi Miłoszewskiemu. 
1953 roku – Prezydium Gminnej RN w Kaliszu Pomorskim skrytykowało sołtysa Jakubowicza z Kotliny za nieróbstwo gdyż „w ogóle się nie orientuje jak jego gromada jest daleko z przygotowaniem do akcji wiosenno-siewnej”. Natomiast „w związku ze zbliżającą się 8. Rocznicą Wyzwolenia sołtysi winni na swych gromadach przeprowadzić oczyszczenie grobów, jeśli się gdzieś takie znajdują, jak również powywieszać flagi aby gromada wiedziała, że w tym dniu jest jakieś święto”.
1962 roku – Kazimierz Śliwiński, komendant kaliskiego posterunku MO złożył na sesji MRN sprawozdanie z działalności. Poinformował, że „w 1961 roku działalność przestępcza zmniejszyła się, a wykrywalność przestępców zwiększyła się”. Natomiast obserwuje się „zjawisko systematycznie wzrastającej demoralizacji pewnej części młodzieży, która wkracza na drogę przestępczą dokonując głównie drobnych kradzieży i włamań na szkodę społeczną i prywatną”. Napotyka się też trudności „nad wpajaniem zasady zamykania na kłódki rowerów pozostawionych bez opieki” oraz pozostawiania pojazdów konnych w miejscach wyznaczonych gdyż „brakuje tam koniowiązów”. Za największy problem do rozwiązania komendant uznał brak mieszkań dla milicjantów, których z tego powodu jest tylko 4, a powinno być 6.
W dyskusji przewodniczący Prezydium MRN Jan Staworzyński poskarżył się na młodzież, „która w kilka dni potrafiła zniszczyć i powyrywać ustawione na ulicach znaki drogowe i tablice ostrzegawcze”. Ponadto „często widzi się jak uczniowie palą papierosy poza szkołą”. Dlatego należy organizować z młodzieżą pogadanki z udziałem milicjantów. Natomiast radny Walenty Fajgier wystąpił z wnioskiem aby w kaliskich gospodach „nie sprzedawać wódki pijanym, gdyż pijący nie mają czasami pieniędzy aby zapłacić za wódkę”. 
1980 roku – Oceniając przebieg wyborów egzekutywa KM-G PZPR uznała, że na przyszłość „należy dla mężów zaufania zabezpieczyć oddzielne miejsca z telefonem i oddzielne miejsca dla służb ORMO”. Ponadto trzeba „zmniejszyć ilościowo grupy ORMO przy lokalach wyborczych”. (Jak głosił oficjalny komunikat, w ówczesnych wyborach do Sejmu w skali całego kraju wzięło udział 98,87% wyborców, z których aż 99,52% zagłosowało na kandydatów z list Frontu Jedności Narodu. Dla okręgu wyborczego w Koszalinie te dane były jeszcze wyższe i wyniosły odpowiednio 99,03% oraz 99,60%.) Zatwierdzono przyjęcie dwojga kandydatów na członków PZPR: Marię Maliczewską z „Sinogalu” oraz Jarosława Kitosza z Pomierzyna.

28 marca…
1956 roku – W celu „podnoszenia stanu kultury sanitarno-higienicznej” Prezydium MRN powołało Komitet Akcji Sanitarno-Porządkowej liczący 25 osób. Weszli do niego oprócz radnych i przedstawicieli organizacji politycznych i społecznych m.in. kierownicy miejscowych zakładów oraz instytucji: Lucjan Bujak (komendant MO), Stanisław Husarek (dyrektor Szkoły), Jan Jandy (kierownik Tartaku), Mieczysław Korbut (kolejarz, PKP), Stanisław Majewski (prezes GS), Jan Szabłowski (kierownik Poczty). Przewodniczącym tego komitetu był wiceprzewodniczący Prezydium MRN Witold Jankowski, a jego zastępcą felczer Jan Milanowski.
1986 roku - Z „informacji statystycznej” jaką kierownik OPIW KM-G PZPR tow. Włodzimierz Wołowiec przygotował dla KW PZPR w Koszalinie dowiadujemy się, że frekwencja na 13 zebraniach POP i 6 zebraniach OOP, poświęconych dalszej dyskusji nad „projektem programu PZPR”, wyniosła średnio 75%. Postulowano na nich podjęcie działań umacniających partię, a także niepokojono się „aktualną sytuacja społeczną i gospodarczą oraz niedostatkami życia codziennego”. Były również głosy oburzenia „dlaczego gazociąg przebiegający przez Kalisz Pomorski zasila tylko Drawsko i Złocieniec”. 

29 marca…
1950 roku – Na wspólnym posiedzeniu Miejskiej i Gminnej Rady Narodowej spotkano się z młodzieżą w auli kaliskiej szkoły. Okolicznościowy referat dotyczył osiągnięć Związku Młodzieży Polskiej, który wygłosił przewodniczący zarządu powiatowego ZMP Czesław Szwak. Dwoje szczególnie wyróżniających się członków ZMP otrzymało nagrody pieniężne: Piotr Różański 10 tys. zł, a Helena Bujonek 5 tys. zł. Jak zapisano w protokole, „młodzież miasta Kalisza Pomorskiego złożyła zobowiązania zbiorowe, jak i indywidualne, dalszej owocnej pracy w celu podniesienia dobrobytu mas pracujących”. 
1965 roku – Na sesji MRN przewodniczący Prezydium Józef Głuchowski wyliczył, że w tej kadencji Rady (1961-65) wybudowano dwa bloki o 36 mieszkaniach, zmodernizowano oświetlenie uliczne, usunięto gruzy i zniszczenia wojenne, uporządkowano cmentarz komunalny, poprawiono stan zieleni miejskiej, przeprowadzono wymianę chodników, wyremontowano 31 kamienic. Nie zdołano natomiast „usunąć gruzów po byłym dworcu kolejowym na Dużej Stacji oraz wybudować nowy”. Podobnie „do planu byłej pięciolatki nie weszła budowa nowej szkoły”. Za to jeszcze w bieżącym roku „nastąpi rozpoczęcie budowy nowego Ośrodka Zdrowia”. Do jego starej siedziby zostanie przeniesione Przedszkole Miejskie. 
1980 roku – Prezydium RN MiG dyskutowało nad programem czynów społecznych na rok 1980, jaki z podziałem na poszczególne zakłady pracy przedstawił naczelnik Henryk Strugała. Przewodniczący Rady Jerzy Stylski uznał, że „program czynów społecznych nie został przygotowany należycie gdyż nie obejmuje porządkowania miasta i gminy”. W odpowiedzi na te zarzuty Henryk Strugała stwierdził, iż „czyny przebiegają w sposób nieprawidłowy, ponieważ inicjatywa i organizacja czynów powinna wychodzić od ludzi, a nie od pracowników UMiG”. Radna Felicja Perzanowska zgłosiła dwa wnioski: by zakupić stroje ludowe dla zespołu tanecznego z LO oraz by wystąpić o przyznanie odznaczenia państwowego dla zasłużonego nauczyciela Włodzimierza Sekały. Oba te wnioski zaakceptowano.

30 marca…
1957 roku – Agronom Henryk Przybyłowski poinformował rolników, iż mogą u niego składać zapotrzebowanie na maszyny. Traktor Ursus U-45 kosztował 63 tys. zł, traktor Zetor K-25 kosztował 70 tys. zł, snopowiązałka konna - 13,5 tys. zł, żniwiarka konna – 5 tys. zł, a pług jednoskibowy 420 zł. Powołano Kolegium Orzekające przy Prezydium MRN, wybierając na przewodniczącego Witolda Jankowskiego, a na jego zastępcę Jana Staworzyńskiego. Członkami zostali: Czesława Jęsiek, Piotr Kitaszewski, Feliks Kulbacki, Jan Milanowski, Jan Nowicki, Wanda Przybyłowska, Jan Szwed, Zygmunt Tomasik.
1973 roku - Na zebraniu POP PZPR w KPPB „Żelgazbet”, prowadzonym przez I sekretarza Jana Widockiego, stawiło się 30 członków i 1 kandydat. W podjętej uchwale postanowiono „wprowadzić dyżury członków egzekutywy i członków ORMO dla zwalczania używania alkoholu przez pracowników w dniach wypłat”. Ponadto zarządzono aby „systematycznie realizować pochwały i wyróżnienia pracowników wywiązujących się dobrze z obowiązków służbowych, a piętnować łamiących dyscyplinę pracy”. 
1981 roku – Związek Socjalistycznej Młodzieży Polskiej skupia w Mieście i Gminie Kalisz Pomorski 480 członków, w tym: 190 dziewcząt, 206 uczniów, 264 osoby pracujące, 6 rolników indywidualnych, 51 członków PZPR i 42 członków ZSL. Do aktywu tej organizacji należeli: Zofia Capek, Bogdan Dębowski, Wiesław Dzieńkowski, Roman Grzesiak, Ryszard Janicki, Adam Kartosz, Jan Kruk, Jerzy Mamzer, Tadeusz Paruch, Ryszard Pomagalski, Janusz Stodulski, Stanisław Wtek. 

31 marca…
1950 roku – W Kaliszu Pomorskim zakończono kurs dla analfabetów, na który w miesiącach zimowych uczęszczały 22 osoby, głównie rolnicy. Kurs obejmujący 240 godzin zajęć wszyscy ukończyli „z wynikiem na ogół dobrym”.
1951 roku – Przewodniczący Gminnej Rady Narodowej Bronisław Bryja został powołany na stanowisko dyrektora Państwowego Ośrodka Maszynowego w Kaliszu Pomorskim. Funkcję przewodniczącego sprawował równolegle do 7 września kiedy wybrano na jego miejsce Tadeusza Chwalińskiego.
1955 roku – W wolnych wnioskach na sesji MRN radny Piotr Kitaszewski zgłosił wątpliwość „czy nazwa komisje radzieckie jest właściwa, bo jego zdaniem powinny się nazywać komisjami rady”. Przewodniczący Prezydium Jan Staworzyński wyjaśnił autorytatywnie, że „nazwa komisje radzieckie jest obecnie używana przez władze nadrzędne i całkiem odpowiada swemu brzmieniu”.
1982 roku – Sekretarz KM-G PZPR Jerzy Płachta i naczelnik Antoni Oleksiuk wręczyli dyplomy uznania dla dwóch członków Terenowej Grupy Operacyjnej (plut. Zbigniew Kicior i st. kpr. Jacek Szymczak), którzy zakończyli służbę w TGO na terenie Kalisza Pomorskiego. Z listy członków PZPR w POP GS „SCh” skreślono S. Kucharskiego i M. Szupiluka „za odmówienie przynależności do partii i niepłacenie składek”. Wniosek POP „Prefabet” o skreśleniu z listy towarzysza Pawła Witka postanowiono skierować do dalszego rozpatrzenia gdyż „swoją postawą i działalnością zasługuje on na usunięcie z szeregów partii”.

 

Przeglądasz tę stronę w trybie offline.
Przeglądasz tę stronę w trybie online.