1 stycznia…
1949 roku – Burmistrz Kalisza Pomorskiego Antoni Łazarski podał do publicznej wiadomości wysokość zatwierdzonych przez Miejską Radę Narodową opłat administracyjnych. I tak za wydanie przez Zarząd Miejski zaświadczenia albo wniesienie podania stawka wynosi 50 zł, za dowód osobisty – 150 zł, za dowód tożsamości konia – 100 zł, za kartę rowerową – 200 zł, za kartę na motorower – 500 zł, za zameldowanie i wymeldowanie konia i krowy – 50 zł, za udzielenie informacji adresowej – 30 zł. Podatek od psów wynosi rocznie 100 zł za jedno zwierzę, 250 zł za dwa i 500 zł za każdego następnego psa. Roczna opłata za szyld restauracji wynosi 2000 zł, za szyld rzeźnika – 1500 zł, za szyld pozostałych zakładów rzemieślniczych – 1000 zł, a za szyld nad sklepem – 300 zł. Wysokość pobieranego od klientów lokali gastronomicznych podatku od spożycia wszelkich artykułów żywnościowych określono na 10% wartości spożycia.
1952 roku – Z dniem 1 stycznia Prezydium MRN w Kaliszu Pomorskim zlikwidowało wakat na stanowisku księgowego zatrudniając na tym etacie Franciszka Ziółkowskiego.
2 stycznia…
1950 roku – Prezydium MRN obradujące pod przewodnictwem Henryka Czerczaka postanowiło zaangażować sekretarza MRN Stanisława Jęsieka na instruktora Komisji Kontroli Społecznej z wynagrodzeniem 1500 zł miesięcznie oraz zakupić 6 broszur „Chrońmy zbiory przed pożarami”. W związku z rezygnacją z członka Zarządu Miejskiego jaką złożył Jan Kulbacki, Prezydium postanowiło „wysunąć na jego miejsce kandydaturę Wacława Grządziela”.
3 stycznia…
1952 roku – Na wniosek przewodniczącego Prezydium MRN Feliksa Bejnarowicza postanowiono „przeprowadzić dokładną inwenturę w biurach Prezydium, magazynach, szopach, warsztatach i innych pomieszczeniach” w terminie do 10 stycznia. Sekretarz Prezydium Bolesław Szwed „poruszył sprawę dyscypliny pracy nadmieniając, że pracownicy fizyczni Prezydium mało pilnują pracy i nie wywiązują się ze swoich obowiązków; zdarza się często picie wódki w czasie pracy”. Jak dalej zaproponował „należy wprowadzić książkę zleconych prac oraz ich wykonania i kontrolować ją przynajmniej trzy razy w tygodniu.
1953 roku - Na sekretarza Prezydium Gminnej Rady Narodowej, po rezygnacji Adolfa Wesołowskiego, zatwierdzono Dionizego Tuziaka. Wiceprzewodniczący Władysław Chojnacki poinformował, że „w krytycznym położeniu przedstawia się RZS w Starej Korytnicy bo ma jeszcze 300 metrów zboża do młócenia, a to tylko dlatego, że ludzie za późno wychodzą do pracy”. Obywatel Tatara powiedział, że „rolnicy nie chcą w ogóle nic kontraktować prócz buraka cukrowego i to tylko do 25 arów”. Obywatel Pyra „żalił się, że trudna sprawa jest z kuciem koni dlatego nie można ich użyć do wywózki drewna z lasu”.
1957 roku – Na posiedzeniu Prezydium MRN kierowniczka Biblioteki Miejskiej Czesława Jęsiek poinformowała, iż placówka ma obecnie 4618 książek i 463 czytelników (w tym: 257 uczniów, 85 członków RZS i PGR, 56 prac. umysł., 15 chłopów indywidualnych oraz 11 samozatrudnionych). Przewodniczący Jan Staworzyński zauważył, że „najmniej książek czytają rolnicy z tutejszego miasta. Jest to objaw niezdrowy bo świadczy o niskim ich poziomie umysłowym”. Sekretarz Prezydium Katarzyna Zawadzka „poruszyła sprawę sprowadzenia do Biblioteki nowych książek, stare bowiem są już w większej części przeczytane”.
4 stycznia…
1984 roku – Naczelnik Miasta i Gminy tow. Antoni Oleksiuk przedstawił na posiedzeniu egzekutywy KM-G PZPR „zadania społeczno-gospodarcze na rok 1984”. Tow. Andrzej Hypki zaalarmował o potrzebie remontu ubikacji w Czerwonej Szkole, tow. Edward Bejnarowicz upomniał się o budowę domu pogrzebowego i przedszkola, tow. Apolinary Krzemień dodał budowę nowego żłobka, a tow. Henryk Lewandowski wskazał na „zbyt duże zanieczyszczenie kaliskich jezior ściekami”. Do tych postulatów dodano jeszcze „przyśpieszenie realizacji rozbudowy centrali telefonicznej” i zobowiązano naczelnika do przygotowania listy działek budowlanych z podaniem warunków ich nabycia oraz „rozpowszechnienie tej informacji w miejscowym środowisku”.
1985 roku – Sekretarz KM-G PZPR tow. Władysława Kopeć omówiła tematykę napływających tu skarg. Dotyczyły one głównie „remontów mieszkań przez ZGKiM, zwolnień pracowników z PGR i rent niezałatwionych w terminie”. Jak dodała, „wszystkie skargi załatwiane są na bieżąco”, a żadna z nich „nie dotyczyła pracy politycznej”.
5 stycznia…
1955 roku – Prezydium MRN (przewodniczący Jan Staworzyński, zastępca Witold Jankowski, sekretarz Marian Zwan oraz członkowie: Józef Drzewiecki i Wanda Przybyłowska) ustaliło plan pracy na I kwartał 1955 r. Jan Staworzyński poinformował, że „rolnicy z miasta uprawiali ziemię na obszarze PGR gdzie brali dowolnie co im się podobało. Ta sprawa została już załatwiona, bo działki podzielono według mierniczego”. Ponadto Przewodniczący przypomniał o konieczności bielenia drzew owocowych aby je zabezpieczyć przed szkodnikami oraz o potrzebie okręcania ich słomą na czas zimy w celu ochrony przed zającami.
1956 roku – Na posiedzeniu Prezydium MRN przewodniczący Jan Staworzyński oświadczył, że „aby sprawnie przeszła kampania wiosenno-siewna, trzeba już dziś o tym myśleć, nie patrząc na to, że jest dopiero styczeń”. W podjętej na jego wniosek uchwale zobowiązano wiceprzewodniczącego Prezydium Witolda Jankowskiego do przeprowadzenia do 15 stycznia spisu maszyn rolniczych posiadanych na terenie miasta oraz do zwołania 12 stycznia zebrania wszystkich rolników. Pozytywnie załatwiono podanie Zofii Janiel o zwolnienie z pracy na stanowisku kierownika Miejskiego Zarządu Budynków Mieszkalnych.
1975 roku - Dyrektor KPPB „Żelgazbet” Aleksander Petryk poinformował KP PZPR w Drawsku Pomorskim, że „zgłoszona do upłynnienia lokomotywka spalinowa o wartości 403 tys. zł zostanie zagospodarowana przez przedsiębiorstwo we własnym zakresie”. Natomiast zbędne zapasy pasków klinowych, wierteł, łożysk oraz kolanek hydraulicznych przekazano Centrali Artykułów Technicznych.
6 stycznia…
1982 roku – Kierownika ZGKiM (Jana Jurgiewicza) zobowiązano do pilnego opracowania planu remontów mieszkań na I i II kwartał 1982 r. W pracach remontowych mają pomagać ekipy robocze „Prefabetu”, GS, PGR i ZPD. Należy dokonać przeglądu strychów możliwych do adaptacji na mieszkania. W sprawach organizacyjnych egzekutywa KM-G PZPR zatwierdziła uchwały POP „Prefabet” o skreślenie z listy członków PZPR Mirosławy Wojnarowskiej i Bogdana Wojnarowskiego, którzy złożyli legitymacje partyjne oraz kandydatkę Wacławę Chojnacką, która „nie uczęszcza na zebrania”. Zatwierdzono także uchwałę POP SKR o przyjęciu na członka partii po odbyciu stażu kandydackiego Tomasza Kowalskiego.
7 stycznia…
1950 roku – MRN obradująca pod przewodnictwem członka Prezydium Edwarda Sobutkowskiego i w obecności burmistrza Antoniego Łazarskiego, zobowiązała Gminną Spółdzielnię „Samopomoc Chłopska” do: „natychmiastowego zaopatrzenia sklepu w podkowy i hufnale, do nie ukrywania towarów, nie preferowania poszczególnych osób do zakupów oraz do otwarcia w najbliższym czasie gospody”. Na członka Zarządu Miejskiego powołano jednogłośnie Wacława Grządziela na miejsce Jana Kulbackiego. W związku z zamierzoną likwidacją bazy transportowej w Kaliszu Pomorskim wystosowano pismo do Ministerstwa Leśnictwa w sprawie utrzymania tej placówki.
W dyskusji Stanisław Grabowski wystąpił z wnioskiem o jak najszybsze utworzenie w mieście apteki, natomiast Feliks Bejnarowicz zauważył, że „spisy analfabetów nie są dokładne, bowiem nie wszyscy zostali ujęci”. Aleksander Piotrowski poinformował, że kierownik Ośrodka Maszynowego „chodzi sobie na polowania, a nie pilnuje Ośrodka”. Józef Dąbrowski poskarżył się, że żona obywatela Dudka „dostała przed sprzedażą artykułów mięsnych 2 kg mięsa i 2 kg kiełbasy”.
1958 roku – Prezydium MRN podwyższyło pensję Elżbiecie Gwiazdowskiej, referentce w ADM (z 800 zł na 1000 zł miesięcznie) gdyż „prowadzi dodatkowo przydziały mieszkań”. Podwyżkę otrzymał też drogomistrz Edward Szadejko (z 600 zł na 800 zł miesięcznie) gdyż „z tak niskiego uposażenia nie mógł wyżyć”. Przychylono się do wniosku Bolesława Ufniarza o zrzeczenie się gospodarstwa rolnego z uwagi na jego chorobę oraz uciążliwego sąsiada obywatela Antoniego Arsobę, „z którym stale się sądzą”. Jednocześnie przydzielono to gospodarstwo Konstantemu Rulewiczowi, „repatriantowi z ZSRR, rolnikowi z zawodu”.
1971 roku – Z okazji 30. rocznicy utworzenia Polskiej Partii Robotniczej, POP PZPR w KPPB „Żelgazbet” zwołał „uroczyste zebranie”. Otworzył je tow. Jan Kulbacki „były członek PPR, a obecnie PZPR”. Referat rocznicowy odczytał tow. Czesław Stencel. Powiedział, że „krew przelana przez PPR-owców nie poszła na marne bo władzę przejął lud pracujący”. W dowód wdzięczności „za wysiłek włożony w walkę” tow. Jan Kulbacki „otrzymał wiązankę kwiatów”.
1980 roku – W informacji „z przebiegu dyskusji przedzjazdowej” stwierdzono, iż w Kaliszu Pomorskim zainteresowanie dyskusją przed VIII Zjazdem PZPR „jest mniejsze niż było przed VII Zjazdem”. Najważniejszy zgłoszony wniosek dotyczył „podniesienia najniższych rent rolnikom”.
8 stycznia…
1981 roku – Na posiedzeniu egzekutywy oceniono „zakres skarg i wniosków” zgłoszonych do Komitetu Miejsko-Gminnego PZPR w roku 1980, dotyczących głównie braków w zaopatrzeniu sklepów oraz problemów mieszkaniowych. W I półroczu wpłynęło 21 skarg, z których 11 załatwiono pozytywnie. W II półroczu skarg było 18, a załatwiono pozytywnie 7. Jak stwierdzono w podsumowaniu: „wstrzymanie budownictwa mieszkaniowego pogłębiło kłopoty wielu rodzin” i nadal nie rozwiązano problemu „zaopatrzenia sklepów w pieczywo w wolne soboty”.
Przed IX Zjazdem PZPR powołano miejsko-gminną komisję przedzjazdową, która ma zebrać wnioski dotyczące zarówno „ogólnego działania partii” jak i jej funkcjonowania „w środowisku”. W skład tej komisji weszło aż 20 członków, z których 15 należy do PZPR, dwóch do ZSMP (Wiesław Dzieńkowski z Sienicy i wiceprzewodniczący ZM-G Adam Kartosz), jeden do ZSL (rolnik z Cybowa Jan Kazimierz), jedna do SD (nauczycielka Felicja Perzanowska), a jeden jest bezpartyjny (aptekarz i radny Zdzisław Wiśniewski). Na przewodniczącą tej komisji jej członkowie wybrali Pelagię Starzec z POP w Dyrekcji PGR.
9 stycznia…
1946 roku – Pełnomocnik rządu RP poinformował, że miasto Nowy Kalisz liczy 647 mieszkańców i jest zniszczone w 80%, natomiast w gminie Nowy Kalisz, zniszczonej w 30%, zamieszkuje 319 osób. W mieście są czynne dwa warsztaty ślusarskie, kuźnia, stolarnia, zakład malarski, szewski, rymarski, fryzjerski oraz wytwórnia czapek.
1948 roku – Urząd Wojewódzki w Szczecinie powiadomił Zarząd Miejski w Kaliszu Pomorskim, że zaoferowane mu ceny za sprzedaż drewna przez Biuro Handlowe z Goleniowa „są tak niepoważnie niskie, że wszelka dyskusja na ten temat wydaje się być zbyteczna”. Jak dodano, „przy sprzedaży drewna należy się trzymać cenników nadesłanych do Wydziału Powiatowego”.
1953 roku – W posiedzeniu Prezydium MRN uczestniczyli trzej dzielnicowi: Bronisław Carło (dzielnica I), Jan Różański (dzielnica II) i Antoni Bądźwol (dzielnica III). Aby sprawnie przeprowadzić kontraktację trzody chlewnej postanowiono zorganizować trzy tzw. trójki (dzielnicowy, pracownik GS i pracownik Prezydium) po jednej na każdą dzielnicę miasta. Ich praca rozpocznie się 12 stycznia o godz. 8.
Na wspólnej sesji Miejskiej i Gminnej RN w Kaliszu Pomorskim omawiano sprawę przebiegu omłotów w spółdzielniach produkcyjnych. Jak się okazało, wszystkie 5 RZS (4 Rolnicze Zespoły Spółdzielcze w gminie oraz 1 w mieście) mają opóźnienia w młocce dlatego, że „traktory z POM przychodzą bardzo późno”. Prowadzący posiedzenie przewodniczący Prezydium GRN Jan Staworzyński zalecił, aby mu „meldować o każdym takim wypadku spóźnienia”.
1973 roku – POP PZPR w KPPB „Żelgazbet” zorganizował otwarte zebranie, w którym wzięli udział wszyscy kierownicy Zakładów (Kalisz Pomorski – Piotr Tolwaj, Połczyn Zdrój – Romuald Ledworowski, Dolaszewo – Waldemar Czajkowski) oraz poszczególnych działów przedsiębiorstwa. Dyrektor Aleksander Petryk „zwrócił szczególną uwagę na oszczędność materiałów” oraz apelował „o szukanie rezerw w celu wykonania dodatkowej produkcji”. W dyskusji tow. Marian Wojciechowski przekazał wniosek załogi zbrojarni aby „w przyszłości budować hale produkcyjne o większym naświetleniu naturalnym gdyż obecnie muszą się palić przez cały czas żarówki, które spalają zaoszczędzone złotówki”. Tow. Zenon Szymański oświadczył, że „w zakładzie są takie punkty gdzie z powodu niedbalstwa elektryków światło się pali cały dzień”, a ponadto „ciągłe awarie utrudniają wykonywanie nałożonych planów”. Obywatel Jan Jadwiżyc – elektryk odpowiedział, że „częste awarie są powodowane przez niedbalstwo ludzi obsługujących dane urządzenia”. Poparł go tow. Antoni Dąbrowski. Tow. Jan Romaniuk „omówił złe zachowanie się niektórych robotników niewykonujących poleceń majstra, od których nie wyciąga się konsekwencji”. Skrytykował go tow. Petryk mówiąc, że „majster nie jest obserwatorem, lecz jest organizatorem dobrej i wydajnej produkcji”. I zawnioskował aby „dostarczyć na wszystkie zakłady zagadnienia dotyczące oszczędnego gospodarowania materiałami w świetle tez Komitetu Centralnego PZPR”. Na zakończenie zabrania przyjęto wniosek Waldemara Łoszaka, że KPPB „Żelgazbet” wykona dodatkowo 2 tys. m³ prefabrykatów.
10 stycznia…
1948 roku - Wobec przybycia na sesję Gminnej Rady Narodowej w Kaliszu Pomorskim aż 17 z 18 radnych, przewodniczący Władysław Jachimek „podkreślił, że od czasu istnienia GRN jej członkowie po raz pierwszy zebrali się tak licznie”. W odpowiedzi na pismo Starosty Powiatowego powołano Gminny Komitet Pomocy Zimowej, który dla osób potrzebujących opieki „będzie zbierał wśród osadników przez dobrowolne opodatkowanie się odpowiednie kwoty względnie ziemiopłody”. Powzięto uchwałę o podwyższeniu miesięcznego wynagrodzenia dla sprzątaczek w szkołach gminnych z 500 zł na 1000 zł.
1957 roku – Prezydium MRN powołało „komisję rozdzielczą na materiały budowlane, drzewne i mineralne” w składzie: Witold Jankowski (przewodniczący, sekretarz Prezydium), Władysław Widocki (członek Związku „SCh”), Józef Mitak (przedstawiciel GS). W odpowiedzi na podanie Janiny Jaworek informujące, że „nie może sobie poradzić w prowadzeniu kasy” postanowiono „powierzyć prowadzenie kasy kierownikowi ADM Janowi Szwedowi”, którego przyjęto do pracy w Prezydium dwa dni wcześniej. Wydano zezwolenie Lucynie Hasiak na wybudowanie kiosku-bufetu na placu miejskim leżącym naprzeciwko kasy PKP. Jednocześnie zastrzeżono, iż „nie ma żadnej mowy o przydziale dla niej mieszkania”.
1980 roku – I sekretarz KM-G PZPR Jerzy Stylski przedstawił na posiedzeniu plenarnym uchwały Wojewódzkiej Konferencji Partyjnej w Koszalinie. Wynikające z niej wnioski zreferował II sekretarz Jerzy Płachta. Postanowiono wystąpić z inicjatywą, aby „wszyscy mieszkańcy przepracowali w czynie społecznym w roku 1980 po 35 godzin dla uczczenia 35-lecia Ziem Zachodnich”. Natomiast w drugim półroczu zaplanowano „wnikliwe przeanalizowanie skarg napływających do KMiG oraz poszczególnych POP (Podstawowych Organizacji Partyjnych)”. Przy KMiG powołano trzy komisje problemowe: Statutowo-Organizacyjną (przewodniczący – Pelagia Starzec, wiceprzewodniczący – Stanisław Minkiewicz, członkowie: Genowefa Baranowska, Stanisław Majewski, Jerzy Sokołowski); Młodzieżową (przewodniczący – Urszula Kreft-Lichtańska, wiceprzewodniczący – Bronisław Drozd, członkowie: Stanisław Litwin, Janusz Stodulski, Jan Szymański); Ekonomiczno-Rolną (przewodniczący – Henryk Strugała, wiceprzewodniczący – Andrzej Hypki, członkowie: Eugeniusz Baryła, Antoni Centkowski, Bogna Kędzierska, Józef Skrzypczyk).
W sprawach kadrowych na wniosek naczelnika Henryka Strugały zatwierdzono Irenę Reginę Jaworską na stanowisko głównej księgowej UMiG. Uchwalono także regulamin Partyjnego Zespołu Radnych PZPR Miejsko-Gminnej Rady Narodowej w Kaliszu Pomorskim, którego sekretarzem został Jerzy Płachta. Głównymi celami tego Zespołu było: „zapewnienie realizacji polityki partii, pogłębianie jej wpływów i autorytetu, umacnianie państwowej i partyjnej dyscypliny, zabezpieczenie jednolitego stanowiska członków”.
11 stycznia…
1945 roku – Drawski oddział partii Hitlera NSDAP wystawił z tą datą na firmowym papierze opinię dla Henrietty Borkowskiej. Stwierdzono, iż przebywając w obozie przesiedleńczym w Kallies (Kaliszu Pomorskim) „radziła sobie dobrze” dlatego nie ma politycznych zastrzeżeń co do jej zatrudnienia jako nauczycielki. Dodajmy, że wtedy w kaliskiej Czerwonej Szkole, zamienionej od dwóch miesięcy na szpital, lekcji nie prowadzono, a starsi uczniowie zajmowali się rozprowadzaniem po kwaterach coraz liczniej napływających do miasta uciekinierów przed ofensywą wojsk rosyjskich i polskich.
1947 roku - Miejska Rada Narodowa uchwaliła cennik opłat za kursy furmanek z Kalisza Pomorskiego do Drawska. I tak za kurs w dwie strony, bez wliczonego postojowego, jednokonna podwoda (furmanka) kosztowała 600 zł, a dwukonna 900 zł. Za 1 km przejazdu podwody jednokonnej osobowej po Kaliszu Pomorskim, należało zapłacić 10 zł, a dwukonnej – 15 zł. Natomiast transport towarów wyliczano według stawki: 100 kg razy 1 km to 25 zł. Za postój płacono dopiero jeśli przeciągał się ponad dwie godziny. Dla porównania: woźny Magistratu zarabiał wtedy miesięcznie 1000 zł. Zatwierdzono budżet Zarządu Miejskiego na rok 1947. Wynosił on 1.238.855 zł po stronie „wydatków zwyczajnych” i tyle samo po stronie „dochodów zwyczajnych”. Polecono burmistrzowi dokonanie podziału miasta na 3 dzielnice i mianowanie dzielnicowych. Na skargi radnych, iż w styczniu „nie ma chleba na przydziały kartkowe”, a jest na „wolnym rynku” odpowiedział piekarz i radny Bronisław Nowacki. Stwierdził, że „nie otrzymał mąki na wypiek chleba sprzedawanego na kartki” i jak mu zakomunikowano „najprawdopodobniej tej mąki nie otrzyma”. Podanie woźnej Szkoły Powszechnej Marii Lasek o podwyżkę wynagrodzenia załatwiono w ten sposób, że „dano jej pomoc do pracy w osobie jej własnej córki podwyższając wynagrodzenie miesięczne o 500 zł i przydzielając kartkę żywnościową dla córki”.
Na sesji Gminnej Rady Narodowej w Kaliszu Pomorskim powołano Komitet Oświaty Rolniczej. Jego przewodniczącym został Władysław Cieszyński (Dębsko), sekretarzem Stanisław Rakowski (Dębsko), skarbnikiem Walenty Zwan (Dębsko), a członkami: Józef Lubański (Stara Wola/Korytnica), Józef Lewandowski (Biały Zdrój), Zygmunt Miętek (Biały Zdrój), Bronisław Paś (Biały Zdrój), Józef Dudek (agronom z Kalisza Pomorskiego). Za obiekt „najbardziej nadający się na szkołę rolniczą” uznano „majątek ziemski w gromadzie Dębsko”. Utworzono komisję oświatową GRN z przewodniczącym Władysławem Jachimkiem na czele. Sekretarzem został Jerzy Kulpa (Stara Wola/Korytnica), a członkami: Bronisław Borkowski, Zygmunt Miętek, Franciszek Paprot (wszyscy z Białego Zdroju). W podjętej uchwale postanowiono, że budżet Zarządu Gminy na rok 1947 wynosić będzie w wydatkach i dochodach 784.008 zł.
1956 roku – Przewodniczący Rolniczego Zespołu Spółdzielczego „Rocznica” w Kaliszu Pomorskim – Antoni Kozłowski poinformował Prezydium MRN, że RZS „wykonał wszystkie zobowiązania wobec Państwa”. Obecnie stan posiadania zwierząt gospodarskich wynosi 11 koni, 23 krowy, 45 świń i 16 owiec. Natomiast „za mało jest ludzi do pracy, jednak jest nadzieja, iż w roku bieżącym stan członków się powiększy. Już jeden z rolników indywidualnych złożył podanie o przyjęcie go na członka RZS. Jest to Bronisław Carło”.
1961 roku – Prezydium MRN rozpatrzyło pozytywnie podania 3 mieszkańców o przydział ziemi na ogród działkowy: Tadeusz Rojek otrzymał 0,40 ha, Kazimierz Misiewicz – 0,50 ha, a Mikołaj Horbik – 0,30 ha. Podanie Henryka Piłata o przydzielenie „do budynku mieszkalnego przy ul. Koszalińskiej 5” ziemi o powierzchni 3 ha „załatwiono odmownie”. W związku z wykryciem pryszczycy na terenie wsi Dębsko nakazano kaliskim rolnikom „bielenie chlewów i obór”.
1971 roku – Na posiedzeniu egzekutywy POP PZPR w KPPB „Żelgazbet” rozszerzonej o udział „aktywu partyjnego i związkowego” omawiano „aktualne zagadnienia”. Jako pierwszy zabrał głos tow. Józef Libera. „Nadmienił, że komitet powiatowy PZPR w Drawsku Pomorskim tłumił słuszną krytykę, która wykazywała niewłaściwe postępowanie tutejszego, kaliskiego komitetu. Nie sprzyja dyskusji i krytyce fakt, że milicja interweniuje u członków POP w sprawie ich krytycznych uwag na zebraniach. Takich spraw nie może być w przyszłości”. Tow. Tadeusz Sionkowski (sekretarz POP) stwierdził, że „przewodniczący rad narodowych nie powinni być we władzach partyjnych, ale winni być kontrolowani przez partię”. Poparł go tow. Antoni Dąbrowski dodając, że „w zakładach pracy członkowie dyrekcji nie powinni wchodzić w skład egzekutyw POP”. Tow. Jan Szymański powiedział, że „ludzie pytają dlaczego został odwołany tow. Spychalski i tow. Gomułka? Zarysowuje się pewna niewiara czy obecny skład KC PZPR jest słuszny i pewny?” Tow. Piotr Tolwaj skrytykował handel w sektorze prywatnym. Należy go zlikwidować bo „oszukuje na cenach i produktach” oraz „tworzy kastę ludzi zamożnych, oblegających najlepsze ośrodki wypoczynkowe jak Zakopane i Sopot”. Sekretarz POP tow. Tadeusz Sionkowski oświadczył na koniec, że „dyrektorzy nie powinni być członkami egzekutyw bo wówczas sami siebie kontrolują”. Jako przykład niewłaściwych posunięć komitetu powiatowego PZPR w Drawsku podał powołanie „najgorszego sekretarza w naszym rejonie tow. Ziółkowskiego” na prezesa GS w Kaliszu Pomorskim i do władz komitetu miejskiego „mimo sprzeciwu większości członków”. Dlatego obecnie „za złą pracę handlu” w Kaliszu Pomorskim „powinien odpowiadać KM lub KP PZPR”. Ponadto „KM PZPR zbyt mało wyciąga wniosków w stosunku do niedociągnięć w mieście, tak w GS, jak i w MRN”.
12 stycznia…
1951 – Na posiedzeniu Prezydium Miejskiej Rady Narodowej postanowiono przyjąć do pracy w urzędzie na okres próbny praktykantkę Elżbietę Bejnarowicz. Prezydium liczyło wówczas 15 pracowników: przewodniczący Feliks Bejnarowicz, zastępca Feliks Kołsut, sekretarz Stanisław Jęsiek, pięciu referentów (Emilia Dziób, Julian Pilarczyk, Edward Stronkowski, Katarzyna Zawadzka, Franciszek Ziółkowski), trzy praktykantki (Elżbieta Bejnarowicz, Janina Pietkiewicz, Józefa Socha), bibliotekarka Czesława Jęsiek, woźny Franciszek Kania i dwie sprzątaczki (Stanisława Kania, Ludwika Piasecka).
1952 – Prezydium Gminnej RN postanowiło zwrócić się z wnioskiem do Prezydium Powiatowej RN o nadanie gromadzie Wacławów, funkcjonującej dotąd formalnie jako przysiółek gromady Suchowo, statusu oddzielnej gromady ze zmienioną nazwą na Jasnopole.
1955 – Prezydium MRN wystąpiło do Prezydium PRN w Drawsku z wnioskiem o „fundusze na ogrodzenie nowego cmentarza i utrzymanie stałego grabarza, bo cmentarz stary jest już zapełniony, a miasto nie ma stałego grabarza”. Z kilkunastu rozpatrzonych podań obywateli wyróżnia się podanie Mieczysławy Juszczak „w sprawie zamurowania drzwi”, przez które słyszy hałasy u sąsiada. Zadecydowano by tych drzwi nie zamurowywać tylko wysłać pismo urzędowe do jej sąsiada obywatela Fajgra „celem uspokojenia dzieci i zachowania ciszy”.
13 stycznia…
1947 – Komisja Kontroli Społecznej MRN miała sprawdzić rozdział żywności przydzielonej dla członków ORMO. Do kontroli jednak nie doszło gdyż jak oświadczył przewodniczący tej komisji Bronisław Nowacki, członek komisji Stanisław Chwiłkowski „zakomunikował mu, że według zeznań komendanta ORMO żywność ta znajduje się w Spółdzielni Spożywców w Kaliszu Pomorskim i nie została rozprowadzona”.
1982 – Sekretarz Komitetu Miejsko-Gminnego PZPR w Kaliszu Pomorskim Edward Bejnarowicz przedstawił „informację o sytuacji w Podstawowych Organizacjach Partyjnych”. W okresie od 13 grudnia 1981 r. skreślono z partii 7 towarzyszy (4 w „Prefabecie”, 1 w POP Terenowa, 1 w SKR i 1 w Starej Studnicy). Ponadto legitymację PZPR złożył I sekretarz POP w Starej Korytnicy Józef Nitka. I sekretarz KM-G Jerzy Płachta polecił zwołać egzekutywę POP Terenowa by dokonać zmian w jej składzie usuwając towarzyszy, którzy należą do NSZZ „Solidarność” gdyż „ich poglądy są sprzeczne z polityką państwa i partii”. Podobne zastrzeżenia wzbudziła też „postawa niektórych członków” POP Szkolna. Po złożeniu rezygnacji Apolinarego Krzemienia z funkcji przewodniczącego M-G Komisji Kontroli Partyjnej powołano na jego miejsce Pelagię Starzec i dokooptowano do KKP Aleksandra Petryka.
14 stycznia…
1952 – Wiceprzewodniczący Prezydium MRN Feliks Kołsut stwierdził, że „pomimo tego, że pracownicy Prezydium znają przepisy o tajemnicy służbowej to jednakowoż jej nie przestrzegają gdyż zdarzają się wypadki, że co się robi w Prezydium to ludzie w mieście wiedzą i taki stan rzeczy dłużej nie może istnieć, bo albo chcą być pracownikami Prezydium albo też chcą roznosić plotki za co Prezydium będzie zmuszone pociągnąć ich do odpowiedzialności”.
1961 – Na zebraniu Podstawowej Organizacji Partyjnej PZPR w kaliskiej Betoniarni, sekretarz POP Jarosław Jamniuk zawnioskował „aby ubikacja na zakładzie była jak należy”. (Betoniarnia ta funkcjonowała nad Bobrowem Wielkim do lat 70. XX wieku w zabudowaniach dawnej, niemieckiej Abraham Zementwaren-fabrik złożonej w roku 1905.)
1972 - Na zebraniu POP PZPR w KPPB „Żelgazbet” dyskutowano nad odczytanym przez I sekretarza Stanisława Najsa sprawozdaniem z działalności. Wspomniał w nim o „smutnych dniach kryzysu grudniowego” oraz następującym po nim „programie odnowy i uzdrowienia gospodarki”. Jak podkreślił, „nasza organizacja stanęła na wysokości zadania, nie oderwała się od robotnika naszego przedsiębiorstwa, a jej członkowie w szczerych rozmowach przekonali, że pracą, zdyscyplinowaniem, obywatelską postawą przynosi się pożytek sobie, klasie robotniczej, całemu narodowi”. Dalej poinformował, że frekwencja na zebraniach wynosiła 60-70%, a do towarzyszy, którzy najczęściej „unikali zebrań POP” należą: Jerzy Chałupnik, Jan Kubik, Zbigniew Niciński, Leonard Żurawski. Jako „godnych napiętnowania” wskazał także tych towarzyszy, którzy unikali partyjnych szkoleń: Jerzego Chałupnika, Zofię Chrosińską, Jana Góralskiego, Stanisława Ignaszewskiego, Stefana Misiurę. W dyskusji dyrektor Aleksander Petryk stwierdził, że w sprawozdaniu nie poddano krytyce „samej pracy sekretarza, którego praca ma wiele do życzenia”. Zabrakło też samokrytyki ze strony egzekutywy. Na koniec zaapelował by „zaostrzyć dyscyplinę pracy na zakładach w walce z pijaństwem i chuligaństwem”. Tow. Najs przytaknął tow. Petrykowi i wyjaśnił, że „jako mistrz w Zakładzie Betonów Ciężkich pracuje na trzy zmiany i ma wiele trudności w zebraniu egzekutywy oraz zorganizowaniu zebrań”.
1977 – W zebraniu POP PZPR w KPPB „Żelgazbet”, które prowadził I sekretarz POP Jan Rękawek, uczestniczył I sekretarz KM-G PZPR w Kaliszu Pomorskim Jerzy Stylski. Podziękował załodze za „dołożenie maksymalnego wysiłku dla wykonania zadań roku 1976, pomimo tak wielkich trudności”. Po dyskusji podjęto uchwałę zawierającą 12 punktów ustalających „kierunki działania na rok 1977”. Między innymi kierownictwo kaliskiego zakładu (nr 1) „zobowiązano do wykorzystania aktywu partyjnego do rozwiązywania problemów”, natomiast koło ZSMP „zobowiązano do egzekwowania od swych członków dobrej roboty”.
15 stycznia…
1947 - Pracownicy węzła kolejowego na Dużej Stacji zwanej wówczas Kalisz Kraiński, utworzyli Kolejowe Koło Polskiej Partii Socjalistycznej liczące 18 członków. Zebranie organizacyjne prowadził Mikołaj Stanisławski „pełnomocnik do spraw wyborczych na obwód VI”. Na przewodniczącego Kolejowego Koła PPS wybrano jednogłośnie komendanta miejscowego posterunku SOK (Służby Ochrony Kolei) ppor. Jerzego Piasecznego, na sekretarza Edwarda Rajkowskiego, a na skarbnika Wojciecha Ptaka.
1979 – KPPB „Żelgazbet” w Kaliszu Pomorskim zatrudnia 305 osób, w tym 118 kobiet. Do PZPR należy tu 45 robotników (na 247) oraz 26 pracowników umysłowych (na 58). Wykształcenie wyższe posiada 4 towarzyszy, średnie – 23, zasadnicze zawodowe – 16, a podstawowe – 22.
1986 – Sekretarz organizacyjny KM-G PZPR tow. Władysława Kopeć przedstawiła na posiedzeniu egzekutywy „informację na temat umacniania partii w środowisku”. I sekretarz tow. Jerzy Płachta dodał, że w „Prefabecie” nadal należy pracować „nad reaktywowaniem grup partyjnych i dążyć do rekomendowania członków partii przez ZSMP”. Tow. Włodzimierz Wołowiec, kierownik Ośrodka Pracy Ideowo-Wychowawczej przedstawił „Plan pracy propagandowej”. Nakazano w nim utworzenie w zakładach pracy i w szkołach „stałych miejsc na propagandę wizualną w kampanii przedzjazdowej PZPR”. W siedzibie UMiG takie miejsce ma powstać w holu. W okresie poprzedzającym X Zjazd PZPR odbędą się imprezy „o charakterze masowo-politycznym”. Przykładowo w marcu będzie to „spotkanie zasłużonych kobiet z władzami polityczno-administracyjnymi”, a w czerwcu spotkanie tych władz „z przodownikami w nauce i pracach społecznych”.
16 stycznia…
1947 - Przewodniczący Miejskiego Komitetu PPS Stanisław Jęsiek prowadził zebranie przygotowujące wiec przedwyborczy, który zaplanowano na 17 stycznia. Ustalono, że dla wykonania odpowiednich dekoracji Mikołaj Stanisławski dostarczy dwie choinki, a inni towarzysze portrety Bieruta i Osóbki-Morawskiego, polskie flagi i godło, plakaty oraz materiały propagandowe. Natomiast Teodor Kocjan, Józef Krupa, Hieronim Kurylczyk i Antoni Maras „rozprowadzą kartki wyborcze”.
1951 – Komisja Urządzeń Osiedli MRN obradująca pod przewodnictwem Jana Różańskiego oszacowała, że z ulic miasta należy w tym roku wywieźć 209.589 m³ zalegającego gruzu. Będzie on składany na tereny podmokłe wzdłuż rzeki Drawicy od ulicy Suchowskiej do ulicy Strzeleckiej.
1953 – Prezydium Miejskiej RN wyliczyło, że w ramach obowiązkowej zwózki drewna z lasów Nadleśnictwa Biały Zdrój, na jednego konia posiadanego przez rolników i Rolniczy Zespół Spółdzielczy przypada 16 kubików drewna. Zawiadomienia o tym szarwarku zostały natychmiast wysłane do posiadaczy koni. Prezydium Gminnej RN postanowiło zawiadomić zarządy działających na terenie Gminy Kalisz Pomorski trzech Rolniczych Zespołów Spółdzielczych (w Cybowie, Dębsku i Starej Korytnicy), by „otoczono lepszą opieką traktorzystów, którzy przyjeżdżają do młócenia, aby nie szczędzono im ciepłego jedzenia celem rozgrzania się”.
1980 – Na terenie Miasta i Gminy Kalisz Pomorski zaplanowano pięć cykli tematycznych szkolenia masowego członków PZPR: wybrane problemy socjalistycznej rodziny, rzetelna praca źródłem pomyślności Polaków, wybrane problemy międzynarodowe, zagadnienia marksistowskiego religioznawstwa oraz wybrane problemy polityki społeczno-gospodarczej PRL. Natomiast słuchacze Wieczorowej Szkoły Aktywu Politycznego będą poznawać „problemy budowy rozwiniętego społeczeństwa socjalistycznego”.
17 stycznia…
1947 - Jak zapisano w zachowanym protokole, „bardzo liczna rzesza mieszkańców miasta Kalisza Pomorskiego oraz zaproszeni goście z komitetów powiatowych partii politycznych” (PPR, PPS i SL) uczestniczyli w wiecu przedwyborczym, który rozpoczął się od zagajenia sekretarza KM PPS Stanisława Jęsieka. Powołał on „komitet wiecowy” z jego przewodniczącym Janem Sujkowskim (SL) na czele. W czterech wystąpieniach (tow. Skopnickiego z KP PPS, Józefa Skierskiego przewodniczącego PPRN, Jana Staworzyńskiego przedstawiciela WP oraz Stefana Aniołkowskiego z KP PPR) nawoływano zgromadzonych do głosowania na „blok demokratyczny i jego listę nr 3”.
18 stycznia…
1950 – Na sesji MRN omawiano stan przygotowań do wiosennej akcji siewnej oraz przyjęto „plan pomocy sąsiedzkiej”. Podkreślono, że każdy rolnik ma pomagać drugiemu w czasie siewów, a nie dopiero wtedy kiedy wykona swoje zasiewy. „A jeśli rolnik nie chce dać wcześniej pomocy należy zgłosić się do Zarządu Miejskiego, który tą sprawą należycie pokieruje”. Postanowiono „dojść do jakiegoś rozwiązania” w sprawie budowy zadaszenia nad maszynami rolniczymi w ośrodku maszynowym Gminnej Spółdzielni, które niszczeją pod gołym niebem. Kierownik GS Wacław Kardaszewski odpowiedział, iż „trudno obecnie o budulec” ale ważniejszy jest problem braku finansów gdyż „tutejsze rolnictwo zalega dla GS około 1 milion zł i nie chce płacić, więc Spółdzielnia jest zmuszona wytoczyć wszystkim skargi sądowe”. Jak dodał kierownik ośrodka maszynowego Adam Malinowski, niektórzy rolnicy zalegają z zapłatą nawet ponad dwa lata.
1956 – Jak wynika ze sprawozdania GS „SCh” przedłożonego na posiedzeniu Prezydium MRN, kaliski GS prowadzi 23 sklepy, w tym w mieście Kaliszu Pomorskim 3 sklep spożywcze, 1 nabiałowy, 1 gospodarstwa domowego, 1 tekstylny, 1 obuwniczy, 1 kulturalno-oświatowy. Obecnemu na posiedzeniu przedstawicielowi GS – Władysławowi Mitakowi, przewodniczący Jan Staworzyński zarzucił „poważne niedociągnięcia w zaopatrzeniu ludności w mleko, masło oraz materiały piśmienne”.
1962 – Towarzysze z POP PZPR w Betoniarni uchwalili, że będą płacić składki członkowskie w poprzedniej wysokości 5 zł miesięcznie, a nie „według taryfy zarobkowej, bo wychodzi za duża suma”. Sekretarz Stanisław Czerniga przypomniał, że „każdy członek i kandydat powinien mieć przy sobie legitymację partyjną”.
1964 – Przewodniczący Prezydium MRN Zygmunt Miętek stwierdził, że „w terenie są narzekania ludności, że nie ma pieca w mieszkaniu, dach wymaga naprawy i wiele innych spraw związanych z remontami. Te narzekania może są i słuszne, ale Prezydium nie jest w stanie u wszystkich naraz dokonać remontów, a z tymi trudnościami Prezydium spotyka się co dzień”. Jak dodała Elżbieta Sobczak p.o. kierownika referatu GKiM, „z przydzielonych mieszkań nie wszyscy korzystają dlatego, że są w złym stanie technicznym, wilgotne oraz zagrzybione bo znajdują się w starym budownictwie. W roku 1964 zostaną oddane do użytku dwa nowe bloki”. Otrzymają w nich przydziały lokalowe „rodziny w ciężkich warunkach mieszkaniowych oraz fachowcy potrzebni dla miasta”.
1982 – W naradzie „aktywu miejsko-gminnego PZPR i ZSL w sprawie pracy politycznej na wsi i zadań dla rolnictwa na 1982 rok” wzięło udział 16 członków PZPR, 14 członków ZSL i 7 członków ZSMP. Jak podkreślił I sekretarz Jerzy Płachta, „do najpilniejszych spraw, które wymagają obecnie na naszym terenie załatwienia, należą: zagospodarowanie każdego skrawka ziemi oraz budynków inwentarskich, podejmowanie inicjatyw w zakresie spraw socjalnych na wsi, a także tworzenie klimatu dla ofiarnej pracy i poprawy stosunków międzyludzkich”.
1984 – I sekretarz KM-G PZPR tow. Jerzy Płachta wygłosił na posiedzeniu egzekutywy obszerny referat „o umacnianiu partii w środowisku”. Na 6 stronach maszynopisu wyliczył kilkadziesiąt zadań sprowadzających się do „prawidłowego rozmieszczenia sił partii w środowisku i większym oddziaływaniu na młodzież”. Ma temu sprzyjać „codzienna walka o realizację ideologicznych i politycznych celów”, „wychowywanie członków partii w duchu śmiałej krytyki” oraz „zwalczanie antysocjalistycznej, reakcyjnej ideologii”. W sprawach organizacyjnych przyjęto do wiadomości uchwałę POP GS „SCh” o skreśleniu z listy członków PZPR tow. Mariana Kozaka i POP Stara Korytnica o skreśleniu z listy członków PZPR tow. Mariana Krzemowskiego.
1986 – Z informacji przesłanej do KW PZPR w Koszalinie, przygotowanej przez kierownika OPI-W tow. Włodzimierza Wołowca, a podpisanej przez I sekretarza KM-G tow. Jerzego Płachtę dowiadujemy się, że „członkowie partii będący członkami w zarządzie Klubu Sportowego MLKS >Zryw< - przyjęli zadania w zakresie pracy ideowo-wychowawczej w sporcie i rozwoju kultury fizycznej”. Prezesem tego Klubu jest członek egzekutywy KM-G tow. Jan Pietrusewicz, a sekretarzem zarządu tow. Włodzimierz Wołowiec.
19 stycznia…
1947 roku - W dniu pierwszych po II wojnie wyborów do Sejmu (sfałszowanych przez władze komunistyczne by sformalizować władzę sowiecką w Polsce) członkowie Polskiej Partii Socjalistycznej z Kalisza Pomorskiego „poszli manifestacyjnie do urny wyborczej”, spotykając się przy niej o godzinie 9.30.
1951 roku – Prezydium Gminnej Rady Narodowej obradujące pod przewodnictwem Bronisława Bryi, zajęło się dofinansowaniem uposażenia personelu Izby Porodowej w Kaliszu Pomorskim, z której korzystają zarówno mieszkanki miasta jak i gminy. Dodatki za obsługę pacjentek z terenu gminy otrzymał cały personel: położna Władysława Sikorska, salowa Marta Fronczkiewicz, kucharka Zofia Rusieńko i praczka Katarzyna Gałka. Jak poinformowała położna, trzeba tam „naprawić instalację oświetleniową, dostarczyć opał oraz pilnie zakupić 6 łóżeczek dziecinnych i spluwaczki”.
1955 roku – Prezydium Miejskiej Rady Narodowej postanowiło podjąć starania o budowę mostu na rzece Drawicy „celem połączenia ul. Wolności z ul. Koszalińską, a tym samym odciążenia ul. Drawskiej i ul. Świerczewskiego”. Witold Małyszko złożył sprawozdanie „z wykonania obowiązkowych dostaw za rok 1954 z miasta Kalisza Pomorskiego. Odstawy zbóż i ziemniaków zostały wykonane w 100%. Natomiast żywca także w 100% ale dopiero po „skierowaniu sprawy ociągających się 9 rolników na kolegium i do prokuratury. Z tego 8 wykonało bez nałożenia kar, a jednego prokurator zamknął i Stanisław Dziewierz siedział trzy dni w areszcie”. Został zwolniony „dopiero jak żona żywiec odstawiła”.
20 stycznia…
1947 roku – Na sesji GRN podjęto uchwałę o przejęciu na własność gminy młyna wodnego w Starej Woli (Starej Korytnicy). Decyzję uzasadniono tym, że „gmina nie jest samowystarczalna i ewentualny dochód z przemiału pokrył by w pewnej mierze budżet”.
1958 roku – Na posiedzeniu Prezydium MRN przewodniczący zreferował przebieg przygotowań do „akcji wyborczej do Rad Narodowych, nadmieniając, że lokal wyborczy już jest, materiał na kabiny również, urna jest, a spisy wyborców sprawdzone przed terminem. Pozytywnie rozpatrzono podanie Stanisława Arsoby o przydzielenie mu gospodarstwa należącego do Józefy Pleszkun, która po śmierci męża Jana Pleszkuna nie jest w stanie uprawiać go sama i „ziemia leży odłogiem”. Zezwolono Antoniemu Wyrzykowskiemu na ścięcie „drzewa suchego stojącego obok kuźni Antoniego Antkiewicza” (narożnik ul. Świerczewskiego i ul. Rybackiej) zastrzegając, że drzewo to „po zrąbaniu i pocięciu na klocki o długości 30-35 cm” ma być równo podzielone pomiędzy obywatela Wyrzykowskiego, a Prezydium w obecności jego przedstawiciela. W przeciwnym razie „uważać się będzie drzewo za skradzione”.
21 stycznia…
1952 roku – Na sesji MRN (na 15 radnych przybyło 8) przewodniczący Prezydium Feliks Bejnarowicz złożył rezygnację z pełnionej funkcji. Na to miejsce wybrano jednogłośnie Władysława Rosiaka.
1961 roku – W świetlicy PKP na Dużej Stacji oraz w świetlicy MRN odbyły się zebrania ogólne mieszkańców w sprawie Społecznego Funduszu Budowy Szkół. Prowadzili je pracownicy Prezydium Powiatowej RN, pierwsze Mieczysław Bierut, drugie Jerzy Jasieńko.
1980 roku – Na wspólnym posiedzeniu obradowała komisja rewizyjna KM-G PZPR (przewodniczący Zenon Galera, członkowie: Józef Kopeć, Helena Krystopik, Eugeniusz Pindor, Jan Zakrzewski, Eugeniusz Zwolak) oraz komisja statutowo-organizacyjna (przewodnicząca Pelagia Starzec). Ustalono, że obie komisje będą współpracować w zakresie „poprawy pracy politycznej i jej efektywności”, czyli ocenią aktywność członków PZPR i stopień realizacji podjętych uchwał.
22 stycznia…
1979 roku – Na zebraniu POP PZPR w KPPB „Żelgazbet”, które odbyło się w sali narad UMiG (II p.), tow. Antoni Dąbrowski stwierdził, że „zamierzenia produkcyjne na rok 1979 będą większe od roku 1978, lecz ich wykonanie będzie realizowane mniejszym zatrudnieniem i większą efektywnością pracy oraz gospodarowania”.
1981 roku – Przed posiedzeniem plenarnym KM-G PZPR w Kaliszu Pomorskim poświęconym „doskonaleniu działalności wewnątrzpartyjnej” debatowano nad przygotowanymi materiałami. Czytamy w nich, że „Podstawową sprawą jest przywrócenie leninowskich norm życia partyjnego. Każdy członek partii w każdej sytuacji winien prezentować stanowisko zgodne z linią partii.” W sprawach organizacyjnych zatwierdzono uchwały o przyjęciu w poczet członków PZPR Adama Szpilskiego w OOP Dębsko (PGR) oraz o skreśleniu z listy członków w POP Dębsko wieś Janusza Kisałę za brak aktywności. Ponadto „za brak aktywności” skreślono jeszcze siedmiu towarzyszy w terenowej POP w Kaliszu Pomorskim (Edwarda Bacicza, Andrzeja Haczkowskiego, Franciszka Jańczyka, Józefa Kwiatkowskiego, Wiktora Myszkowskiego, Zdzisława Przybowskiego i Edwarda Twarkiewicza). Natomiast na własną prośbę wystąpiła z tej organizacji Maria Odachowska. I sekretarz Jerzy Stylski zapowiedział, że na najbliższym posiedzeniu plenarnym KM-G PZPR złoży rezygnację „w związku z przejściem do pracy w szkole”. Egzekutywa tę rezygnację przyjęła.
23 stycznia…
1953 roku – Prezydium GRN wybrało Władysława Chojnackiego na pełnomocnika gminnego komisji przeciwstonkowej. Pełnomocnikami gromadzkimi zostali: Konstanty Gudowski w Białym Zdroju, Feliks Połubka w Cybowie, Józef Ćwikliński w Dębsku, Jan Głąb w Jasnopolu, Stanisław Magac w Kotlinie i Józef Wawrzyniak w Starej Korytnicy.
1957 roku – Prezydium MRN załatwiło odmownie podanie Zenona Galery „o przydzielenie mu gospodarstwa rolnego (3 ha) po Marii Malkiewicz motywując to tym, że w/w jest funkcjonariuszem MO i nie będzie mógł uprawiać roli”. Gospodarstwo to przydzielono natomiast Marii Małyszko.
1963 roku – Wiceprzewodniczący Prezydium MRN Czesław Sulecki zaproponował aby wystąpić do Prezydium Powiatowej RN „o dofinansowanie pewną kwotą naszych podopiecznych, ponieważ z każdym rokiem jest ich więcej na naszym terenie, a ta pomoc jest im bardzo potrzebna”. W obecności Wandy Przybyłowskiej z referatu opieki społecznej oraz dwojga opiekunów społecznych: Joanny Milewskiej i Kazimierza Misiewicza przyznano mieszkańcom 17 zapomóg stałych (głównie po 300 zł miesięcznie), dwie zapomogi okresowe i jedną jednorazową. Odmownie załatwiono podania o zapomogę złożone przez Antoniego Bądźwola i Aleksandra Stelmacha.
1964 roku – Prezes GS „SCh” Stanisław Majewski poinformował na posiedzeniu Prezydium MRN, że „w roku 1963 Spółdzielnia dysponowała 18 placówkami handlowymi rozmieszczonymi na terenie miasta i stacji Kalisz Pomorski”. Znajdowały się one głównie przy ul. Świerczewskiego, ul. Wolności i ul. Dworcowej oraz ul. Drawskiej (dom towarowy). W roku 1964 „rozpocznie się budowę pawilonu handlowego przy ul. Wolności o pięciu stoiskach”. Prezes poskarżył się, że „Prezydium pobiera od GS czynsz dzierżawny w wysokości 100%, natomiast nie dokonuje żadnych remontów bieżących ani kapitalnych”. Przewodniczący Prezydium MRN Zygmunt Miętek odpowiedział, że „Prezydium może obniżyć czynsz o 50% jedynie na poszczególne lokale gdyby Spółdzielnia w danym lokalu przeprowadzała na swój koszt remont kapitalny”. I dodał, że „odnośnie estetycznego wyglądu sklepów dużo jest do życzenia”. Z kolei sekretarz komitetu rejonowego PZPR tow. Henryk Tomaszewski wyraził życzenie, aby „sklep nabiałowy otwierać w dni świąteczne w godzinach rannych, a kiosk przy ul. Wolności winien być otwarty przynajmniej do godz. 19.”
Sprawozdanie z działalności handlowej złożył także Ignacy Bartczak, kierownik oddziału Rejonowej Spółdzielni Ogrodniczo-Pszczelarskiej w Szczecinku, prowadzącej w Kaliszu Pomorskim dwa sklepy: przy ul. Wolności i przy ul. Dworcowej. Jak poinformował, „pobudowano zatapialnię dla składowania ogórków w wodzie po wykwaszeniu na 80 ton w beczkach”. Jednak by sprostać zapotrzebowaniu jednostek wojskowych, „w bieżącym roku nastąpi rozbudowa zatapialni na dodatkowe 170 ton ogórków, przez co w sezonie wzrośnie zatrudnienie do około 35 osób przy obecnym zatrudnieniu 11 osób”. Kierownik pochwalił się, że „oddział eksportuje ziemniaki wczesne oraz ogórki kwaszone do krajów socjalistycznych i kapitalistycznych”.
Odmownie załatwiono podania o zapomogę skierowane przez: Władysławę Lis, Reginę Mędrek i Barbarę Orzechowską motywując odmowę tym, że są one „zdolne pójść do pracy”.
1980 roku – Obradowało Prezydium RN MiG w składzie: przewodniczący Jerzy Stylski, wiceprzewodniczący Jerzy Płachta, wiceprzewodniczący Władysław Chojnacki oraz członkowie (Jerzy Andrzejczak, Kazimierz Śliwiński, Zdzisław Wiśniewski). Pozostałych dwoje członków (Piotr Kozak, Felicja Perzanowska) było nieobecnych usprawiedliwionych. Dyskutowano nad materiałami na mającą się odbyć 30 stycznia sesję poświęconą przyjęciu planu rozwoju społeczno-gospodarczego na rok 1980. Jak w nim zapisano, w mieście i gminie mieszkało wówczas 7380 osób, w tym 5510 w Kaliszu Pomorskim. W gospodarce uspołecznionej pracowało 1827 osób, z czego 601 w przemyśle, 569 w rolnictwie, 125 w handlu oraz 69 w oświacie i wychowaniu. W IV kwartale miało przybyć 150 miejsc pracy po uruchomieniu zakładu odzieżowego „Drawa” przy Al. Sprzymierzonych. W rolnictwie zakładano „dalszą intensyfikację produkcji zwierzęcej”. W sferze usług zaplanowano trzy nowe punkty rzemieślnicze: sprzedaży kwiatów, wyrobu cukrowej waty oraz rożen. Budżet roczny po stronie dochodów i wydatków zamknie się kwotą 17,3 mln zł, w tym wartość zadeklarowanych czynów społecznych miała wynieść 7,2 mln zł (w ich ramach zaplanowano: zakończenie I etapu budowy stadionu, zakończenie budowy wodociągu w Pępłówku, założenie wody na ul. Dworcowej, budowę trybuny honorowej).
Do Miejsko-Gminnego Biura Wyborczego weszli: przewodnicząca Krystyna Arcimowicz, wiceprzewodnicząca Krystyna Błąd oraz sześcioro członków (Edward Hnatkowski, Jan Jurgiewicz, Ewa Kawecka, Helena Krystopik, Krystyna Kwiatecka, Jan Minkiewicz).
1985 roku – Towarzysz Bronisław Długi, komendant miejskiej placówki ORMO przedstawił sprawozdanie z działalności na posiedzeniu egzekutywy KM-G PZPR. Tow. Jacek Jęsiek, funkcjonariusz MO poinformował, że „RUSW w Drawsku ocenił działalność ORMO w Kaliszu Pomorskim bardzo wysoko ze względu na sprawność organizacyjną”. Prezes GS tow. Andrzej Nowicki oświadczył, że trudności w zaopatrzeniu w pieczywo biorą się stąd, iż „piekarnie w Drawnie, Mirosławcu i Złocieńcu odmówiły pomocy” w tym zakresie Kaliszowi Pomorskiemu, a tutejsza piekarnia GS wciąż „nie otrzymuje systematycznie wartościowej mąki” mimo interwencji u wojewody w Koszalinie. Tow. I sekretarz Jerzy Płachta przypomniał prezesowi GS by w sklepach „wyeksponował tematykę 40-lecia Powrotu Ziem Zachodnich i Północnych do Macierzy”. W sprawach organizacyjnych przyjęto do wiadomości wstąpienie w szeregi kandydatów PZPR towarzyszy: Artura Cara (POP PKP), Anny Ignacik (POP Szkolna) i Eugeniusza Pomagalskiego (POP PKP).
1986 roku – Na posiedzeniu plenarnym KM-G PZPR referat na temat „umacniania roli partii w środowisku” wygłosiła sekretarz KM-G tow. Władysława Kopeć. Stwierdziła w nim, iż „partia uzyskała istotny postęp w odbudowie swych więzi wewnętrznych i większość POP regularnie odbywa zebrania”. Obserwuje się też „coraz szersze wychodzenie partii na zewnątrz, wzrosła liczba zebrań otwartych np. w Nadleśnictwie, GS, PGR”. Natomiast „kluczową sprawą w pracy partyjnej nadal pozostaje inicjowanie szerokiego współdziałania” w tworzeniu „frontu aktywności społecznej i obywatelskiej”. W dyskusji tow. Apolinary Krzemień, I sekretarz POP „Prefabet” podzielił się „refleksją”, że „wiele spraw, które nurtują członków partii, nie są załatwiane pozytywnie, co budzi obawy”. Tow. Witold Kuwałek dodał, że „organizacja partyjna często jest bezradna lub bezsilna wobec wielu spraw” i jako przykład podał brak zimą rytmicznych dostaw węgla na opał. Podsumowując dyskusję I sekretarz Jerzy Płachta podkreślił rolę rozmów indywidualnych z członkami partii sugerując, że „powinny być szczere, rzeczowe i konstruktywne, wymierne z rzeczywistością, a nie z nią sprzeczne”. W uchwale końcowej zobowiązano POP-y do „angażowania bezpartyjnych, głównie robotników, by wspólnie z nimi rozwiązywać konkretne zadania, konsultować ważne dla zakładu i środowiska sprawy” oraz do „pełnego wykorzystania statutowych uprawnień dotyczących opiniowania i rekomendowania kadr kierowniczych”.
24 stycznia…
1946 roku – Antoni Łazarski, burmistrz Kalisza Nowego, poinformował pełnomocnika rządu RP na obwód Drawsko, że „na terenie miasta ani gminy Kalisz Nowy Polaków wyznania ewangelicko-augsburskiego nie ma”.
1951 roku – Przewodniczącego Prezydium MRN Tadeusza Skawińskiego zatwierdzono na przewodniczącego Komisji do Walki z Alkoholizmem, jego zastępcą został Jan Sujkowski. Komisja liczy 8 członków, w tym 5 kobiet.
1955 roku – Na sesji MRN (wybranej 5 grudnia 1954 r.), radny Marian Suchocki zapytał obecnego na posiedzeniu przedstawiciela Prezydium Powiatowej RN Franciszka Marka: „dlaczego my rolnicy z Kalisza Pomorskiego wykonaliśmy plan obowiązkowych dostaw w 100%, a nie jesteśmy zwolnieni z miarek i odsypów?” W odpowiedzi usłyszał, że „powiat Drawsko jeszcze się nie wywiązał” i dopiero jak się cały powiat wywiąże to wszyscy rolnicy będą zwolnieni z tych „miarek i odsypów”. (Miarką nazywano wówczas obowiązek „uiszczania opłat za przemiał zbóż w naturze”, czyli w ziarnie. Natomiast odsypem nazywano obowiązek „odstępowania przy przemiale gospodarczym niektórych rodzajów zbóż na rzecz Państwa”). W wolnych wnioskach radna Wanda Przybyłowska zapytała „dlaczego w sklepach brakuje artykułów pierwszej potrzeby, jak na przykład mąki?” Radny Feliks Kulbacki wyjaśnił to krótko: „mąka jest w pewnym ograniczeniu dlatego, że nie wszyscy rolnicy wywiązali się z obowiązkowych dostaw dla Państwa”.
Powołano Kolegium Orzekające przy Prezydium MRN z Marianem Zwanem jako przewodniczącym oraz Piotrem Kitaszewskim jako wiceprzewodniczącym. Członkami zostali: Józef Dąbrowski, Wacław Grządziel, Jan Iwanczewski, Feliks Kulbacki, Mikołaj Wasachło. Z kolei przewodniczącym Obywatelskiej Komisji Podatkowej został Zygmunt Tomasik, jego zastępcą Stefan Wasiak, a członkami: Zygmunt Chojnacki, Marian Grzelak, Józef Kaźmierski.
25 stycznia…
1956 roku – Na posiedzeniu Prezydium MRN wiceprzewodniczący Witold Jankowski ocenił pracę rakarza miejskiego Jana Bieganowskiego jako „pozostawiającą dużo do życzenia, gdyż w mieście wałęsają się luzem kozy, owce i psy”. W podjętej uchwale przedłużono wprowadzoną przed rokiem zasadę, iż za wykup złapanego zwierzęcia w pierwszym dniu właściciel płaci 50 zł, a w kolejnych trzech dniach po 10 zł za dzień. Jeśli tej należności nie ureguluje, traci prawo do zwierzęcia, a przechodzi ono na rakarza.
1957 roku – Prezydium MRN na wniosek dyrektora Zespołu PGR (Jana Rydzewskiego) przydzieliło tej instytucji „wszystkie obiekty oraz urządzenia mechaniczne i warsztatowe po byłym POM”. Jednocześnie Zespół PGR zobowiązał się „zatrudnić wszystkich zwalnianych pracowników POM do prac fizycznych na wolne etaty w brygadzie budowlanej i mechanicznej”. Ponadto przekaże miastu 8 obiektów, m.in.: budynek administracyjny przy ul. św. Wojciecha 21, budynek mieszkalny przy Al. Sprzymierzonych i świetlicę przy ul. Dworcowej.
1984 roku – Na posiedzeniu plenarnym KM-G PZPR jego I sekretarz tow. Jerzy Płachta wygłosił referat na temat „pracy POP w zakresie umacniania partii w środowisku”. W dyskusji wskazywano na „słabą realizację wniosków POP (tow. Władysława Kopeć I sekretarz POP Szkolnej), czy też „brak odpowiedzi na te wnioski” (tow. Józef Skrzypczyk I sekretarz POP SKR). Tow. Ryszard Perzanowski dodał, że „zbyt mały jest udział członków PZPR w związkach zawodowych oraz kierownictwie zakładów pracy”. W uchwale końcowej zobowiązano wszystkie POP i OOP do realizacji „zadań służących umacnianiu partii i rozwoju jej szeregów”.
26 stycznia…
1952 roku – Na wniosek przewodniczącego Prezydium Gminnej Rady Narodowej Tadeusza Chwalińskiego podjęto uchwałę w sprawie „stałej pomocy przy sporządzaniu rocznych bilansów w spółdzielniach produkcyjnych”. Zobowiązano w niej GS w Kaliszu Pomorskim oraz Nadleśnictwo w Białym Zdroju do oddelegowania „po dwóch pracowników fachowych”, którzy pomogą przy sporządzaniu tego bilansu „aż do całkowitego zakończenia”.
1955 roku – W posiedzeniu Prezydium Miejskiej Rady Narodowej uczestniczył Edward Michnowski (członek zarządu GS), który złożył „sprawozdanie z zaopatrzenia rolników w artykuły pierwszej potrzeby”. Poinformował, że mąka w sklepach będzie, ale sprzedawana po 2 lub 3 kg na osobę. Natomiast tłuszczu i mleka nie zbraknie. Rozpatrzono podanie „Obywatela Stefana Korytkowskiego w sprawie wyremontowania pompy na ul. Mickiewicza. Prezydium postanowiło wyremontować pompę i oddać do użytku Obywateli”.
27 stycznia…
1978 roku - Na zebraniu POP PZPR w KPPB „Żelgazbet” I sekretarz tow. Jan Rękawek „przypomniał o partyjnym obowiązku głosowania przed południem w dniu 5 lutego” w wyborach do rad narodowych. Następnie poinformował o wniosku egzekutywy o skreślenie z listy członków PZPR towarzyszy: Ryszarda Głuchowskiego i Józefa Kasielskiego „za nieopłacanie składek i nieuczęszczanie na zebrania” oraz tow. Alicji Ciesiółko. „Zebranie jednogłośnie zaakceptowało tę propozycję”. Podobnie jednogłośnie przyjęto w poczet członków PZPR towarzyszy, którym „ukończył się staż kandydacki”: Jana Kubika, Jana Magierę, Erharda Shulza, Pawła Witka. Kolejnych towarzyszy, którzy „wyrazili chęć wstąpienia w szeregi PZPR”, zakwalifikowano do odbycia stażu kandydackiego: Irenę Jasiulewicz, Danutę Jaśkiewicz, Elżbietę Piwnicką, Waldemara Stempinia.
1982 roku – Na wniosek Pelagii Starzec (przewodniczącej Komisji Kontroli Partyjnej) w związku z „trudną sytuacją” w POP „Prefabet”, postanowiono przeprowadzić rozmowy z następującymi jej członkami: Grażyną Ciszewicz, Apolinarym Krzemieniem, Henrykiem Lewandowskim, Janem Rękawkiem, Janem Trunkiem. Zdecydowano także o przeprowadzeniu powtórnych rozmów z Janem Berkiem i Władysławem Narowskim (członkami M-G komisji rewizyjnej) w kwestii ich dalszej przynależności do PZPR. Następnie egzekutywa KM-G PZPR zatwierdziła towarzyszkę Helenę Krystopik na stanowisku sekretarza UMiG, towarzyszkę Elżbietę Gulczyńską na stanowisku głównej księgowej w UMiG, towarzysza Adama Kartosza na stanowisku kierownika ZGKiM, a towarzysza Jana Sobańskiego na stanowisku „zawiadowcy odcinka łączności przewodowej”.
Przeprowadzono rozmowy z kadrą kierowniczą (11 osób): 7 członkami PZPR (R. Bykowski, F. Kmiecik, M. Kozak, P. Kozak, S. Majewski, E. Pindor, L. Szmit), 1 członkiem ZSL (J. Andrzejczak) i 3 bezpartyjnymi (A. Kotwicki, J. Skurczak, A. Wiski). W ich wyniku stwierdzono „brak zdecydowanej postawy ideowo-politycznej u większości osób, a światopogląd marksistowski zdecydowanie określiło tylko 2 towarzyszy gdyż znaczna część kierujących zakładami jest wierząca i praktykująca”. Wszystkim „zwrócono uwagę na zbyt małe zrozumienie zmienionej sytuacji w kierowaniu zakładami wynikającej z zadań ważnych dla obecnego stanu kraju”.
W wyniku przeprowadzonych rozmów „dotyczących samookreślenie” w PGR, członkowie OOP Dębsko i OOP Bralin będący jednocześnie członkami NSZZ „Solidarność”, za wyjątkiem jednego towarzysza, „zrezygnowali z przynależności do tego związku, Natomiast dwóch towarzyszy z OOP Giżyno (Jan Berk i Tadeusz Ilczyszyn) oraz Władysław Narowski oświadczyli, że z przynależności do „Solidarności” nie rezygnują w związku z czym należy ich odwołać z funkcji partyjnych w KMiG. Z członkostwa w NSZZ „Solidarność” na zamierzają również rezygnować: Tadeusz Bukowski (bezp. kierownik ZR Bralin), Wiktor Kryśkiewicz (członek PZPR, kierownik gorzelni), Bogumił Obrębski (bezp. kierownik ZRB) oraz Tekla Strzelecka (bezp. główna księgowa ZR Dębsko). Jak wszyscy oni stwierdzili, „wstępowali do związku zawodowego, a nie do partii opozycyjnej”, więc wystąpią z niego wówczas gdy „po wznowieniu działalność stwierdzą, że nie zmieniły się dotychczasowe metody pracy tego związku”.
28 stycznia…
1950 roku - Edward Subotkowski, sekretarz Komitetu Miejskiego PZPR w Kaliszu Pomorskim podpisał się pod „sprawozdaniem opisowym” na temat spraw organizacyjnych oraz „szeptanej propagandy”. Jak podał, w mieście działa 7 podstawowych organizacji partyjnych (POP) skupiających łącznie 123 członków. Dalej czytamy: „Daje się odczuć szeptaną propagandę na odcinku socjalizacji wsi, a mianowicie niejaki obywatel Horak zamieszkały na terenie gminy Drawno miał wyrażać się, iż w krótkim czasie wszystkich zapędzą do kołchozu czy kto będzie chciał, czy też nie”.
1953 roku – Przewodniczący Prezydium GRN w Kaliszu Pomorskim Jan Staworzyński zaapelował do sołtysów by nie zaniedbywali się w składaniu co trzy dni meldunków o wywozie drewna. Jak dodał, „jeśli nie wykonamy planu wywózki nałożonego na gminę, to utrudnimy budownictwo socjalistyczne w niektórych gałęziach”. Członek Rolniczego Zespołu Spółdzielczego w Starej Korytnicy obywatel Pyra zwrócił się o pomoc „w sprawie przysłania kowala z POM-u, bo bosymi końmi nie można jechać do lasu”. Przewodniczący Staworzyński odpowiedział, że rozwiązanie tej kwestii „należy wyłącznie do RZS”. GRN podjęła uchwałę ustalającą diety dla radnych uczestniczących w sesji. Dostaną za to 9 zł plus zwrot kosztów dojazdu (po 30 gr za kilometr „obojętnie czym się dojeżdża”).
1971 roku – W zebraniu POP PZPR w KPPB „Żelgazbet” uczestniczył sekretarz KP tow. Jan Czycz. Dyrektor tow. Aleksander Petryk poinformował o zobowiązaniach produkcyjnych „mających charakter poparcia nowego kierownictwa partii i rządu”. Wszystkie trzy zakłady przedsiębiorstwa (w Dolaszewie, Połczynie Zdroju i Kaliszu Pomorskim) wyprodukują dodatkowo 400 m³ betonu komórkowego. Po referacie na temat „sytuacji po VII Plenum KC PZPR” wygłoszonym przez tow. Czycza rozgorzała dyskusja. Tow. Petryk skrytykował obecny system, w którym „ci co sprawują władzę sami siebie kontrolują z ramienia partii”. Ustosunkował się również „do naszych towarzyszy w POP, mówiąc o błędach, które popełniamy i niewykonywaniu podstawowych obowiązków”. Tow. Józef Libera stwierdził, że „dyskusje często odbywają się po kątach, a nie na zebraniu”. Skrytykował „postępowanie sekretarza POP w jego pracy z młodzieżą”. Następnie postawił wniosek aby w Polsce „przeprowadzić nowe wybory na wszystkich szczeblach partyjnych i związkowych”. Tow. Tadeusz Kanarek powiedział, że „poprzednio towarzysze bali się dyskutować na zebraniach, a szczególnie mówić prawdę. Tow. Józef Lewicki zawnioskował aby dokonano „podziału kompetencji pomiędzy kierownictwem zakładu a dyrekcją” gdyż jego brak „stwarza chaos”. Tow. Jan Góralski zapytał wprost „kto będzie odpowiadał za wydarzenia grudniowe?” Jego zdaniem winę „ponosi nie tylko tow. Gomułka ale wiele innych towarzyszy z KC”. Dyskusję podsumował tow. Czycz „dając dużo przykładów i cytatów z przemówienia tow. Gierka i tow. Jaroszewicza”.
29 stycznia…
1975 roku – Na zebraniu POP PZPR w KPPB „Żelgazbet” liczącej 35 członków i 11 kandydatów, stawiło się 19 członków i 6 kandydatów. I sekretarz tow. Grzegorz Hajduk omówił „realizację zobowiązań zgłoszonych w indywidualnych deklaracjach” towarzyszy. I tak towarzysze: Stanisław Bejnarowicz, Jan Rękawek i Wojciech Wilamowski „mają uaktywnić poczynania nad reaktywowaniem koła ZSMP”. Niewykonane zobowiązanie tow. Jana Romaniuka, by „zwiększyć wydajność produkcji poprzez umieszczanie dodatkowych form w autoklawach, pozostaje nadal aktualne i bardzo ważne”. Natomiast tow. Wacławowi Miszkiewiczowi w związku ze zmianą stanowiska pracy zmieniono zadanie na „zmniejszenie ubytków pary na wydziale betonów ciężkich”.
1986 roku – I sekretarz POP PZPR w „Prefabecie” tow. Apolinary Krzemień przedstawił na posiedzeniu egzekutywy KM-G PZPR „stan rezerwy kadrowej” w przedsiębiorstwie. Zakwalifikowano do niej 11 osób, w tym 3 bezpartyjne. Jak stwierdził, „ludzie z rezerwy kadrowej znają swoje zadania i są przygotowani do objęcia stanowisk w razie potrzeby”. Zasugerował aby wprowadzić w zakładzie „status mistrza” w celu „zwiększenia rangi i wynagrodzenia na stanowisku pracy”. II sekretarz POP „Prefabetu” tow. Henryk Lewandowski dodał, iż „rezerwa kadrowa bierze udział w naradach i kierowana jest na zastępstwa oraz pomoc”. Stan kadry rezerwowej w PGR zreferował I sekretarz KZ tow. Stanisław Minkiewicz. Tu do rezerwy zaliczono 18 osób, w tym 13 partyjnych. Natomiast kadra kierownicza liczy aktualnie 16 osób (w tym 8 partyjnych) i składa się z 4 dyrektorów, 8 kierowników i 6 głównych księgowych. Jak oświadczył, „PGR ma ogromne problemy by wykorzystać kadrę rezerwową, gdyż ludzie ci nie wyrażają zgody na stanowiska kierownicze mimo dość znacznych podwyżek po zmianie stanowiska”. Sekretarz KM-G tow. Władysława Kopeć „zwróciła uwagę, że niechęć obejmowania stanowisk w PGR może wynikać z niezdrowych stosunków międzyludzkich”. Ze zbyt częstego „ograniczania władzy kierownikom i specjalistom przez 4 dyrektorów zakładu”. Potwierdził to I sekretarz KM-G tow. Jerzy Płachta mówiąc iż „dyrektorzy zbyt często wtrącają się do pracy kierowników i specjalistów w PGR”. Tow. M. Pietrzyk, przewodniczący związków zawodowych w PGR poinformował, że na 480 zatrudnionych do związków należy 233. Natomiast ze 103 członków partii w PGR do związków należy 76. We wnioskach z dyskusji postanowiono „wyegzekwować przynależność członków partii (na stanowiskach kierowniczych) do zw. zawodowych do 1 kwietnia 1986 roku”.
W sprawach organizacyjnych przyjęto informację o skreśleniu z listy członków PZPR: tow. Zuzanny Kubiak (POP GS „SCh”), tow. Henryka Stodulskiego (POP Stara Studnica) i tow. Jana Sztokołko (POP Stara Studnica). Wszyscy oni wyjechali z terenu MiG oraz złożyli „pisemne oświadczenie o rezygnacji z dalszej przynależności do organizacji.”
30 stycznia…
1953 roku – Prezydium MRN w Kaliszu Pomorskim zobowiązało kierownika Gospody Ludowej do jej punktualnego otwierania „to jest od godz. 7. rano oraz do należytego przestrzegania porządku w hotelu i ogrzewania go w porze zimowej”. Jak podkreślił przewodniczący Tadeusz Chwaliński, ta interwencja została spowodowana skargami obywateli. W związku „ze znikomym udziałem rolników w zwózce drewna z lasu”, polecono dzielnicowym by „przetłumaczyli ważność powyższej akcji co zmieni dotychczasowy stosunek rolników”. Innej rady nie było, gdyż w tej sprawie „ustawa nie przewiduje możliwości ukarania rolnika”. Powołano Tadeusza Chwalińskiego na pełnomocnika miejskiego do walki ze stonką ziemniaczaną.
1956 roku – Odbyła się sesja Miejskiej Rady Narodowej. W dyskusji nad przygotowaniem do wiosennej akcji siewnej przewodniczący Prezydium Jan Staworzyński poinformował, że „w trosce o dobro mas pracujących przydzielono na miasto Kalisz Pomorski nasiona kukurydzy i każdy może nabyć takowe w GS za gotówkę, a ich zasianie przyniesie wielkie korzyści użytnikowi”. Ponadto „przypomniał radnym aby się nie ważyli siać zboże ręcznie, a tylko i wyłącznie siewnikami, bo wtedy każde ziarenko wzejdzie”. Natomiast siewniki, których kaliscy rolnicy mają łącznie 21, „trzeba wypożyczać jeden drugiemu i nie jest to żadna łaska, a ustawa Władz Najwyższych”. Jak dodał, „należy przystępować do gospodarki zespołowej w Spółdzielniach Produkcyjnych, która o wiele więcej daje korzyści materialnych i zadowolenia moralnego, niż praca na roli własnej”. Na stanowisko sekretarza Prezydium MRN, wakujące po zwolnieniu Mariana Zwana, wysunięto dwie kandydatury: Heleny Markowskiej (przez Jana Staworzyńskiego) oraz Katarzyny Zawadzkiej (przez Feliksa Kulbackiego). Tę drugą poparło jeszcze kilku radnych twierdząc, iż jest w mieście od 10 lat i pracując jako referentka w Prezydium „dała się poznać z bardzo dobrej strony”. W tajnym głosowaniu K. Zawadzka otrzymała 9 głosów, a H. Markowska 3 głosy, przy czym jeden głos był nieważny.
1957 roku – Prezydium MRN postanowiło zaapelować do rolników by „poważnie zainteresowali się przygotowaniami do wiosennej akcji siewnej”. Nie należy bowiem zwlekać z remontami maszyn gdyż „POM się likwiduje”. Józefowi Walczakowi przydzielono na jego wniosek „stodołę i pół obiektów gospodarczych po byłej bazie Spółdzielni Produkcyjnej”.
1962 roku – Na sesji MRN, członek Prezydium Jerzy Andrzejczak skrytykował przedłożone sprawozdanie GS „SCh”. Jak oświadczył, było w nim dużo „mowy o nawozach sztucznych, a za mało o zaopatrzeniu sklepów”. Ponadto te sklepy były pozamykane z powodu epidemii grypy, lecz „dlaczego dziś sklep nabiałowy i wiele innych było zamkniętych skoro częściowo choroba minęła?” Dodatkowo dlaczego „jak się czyta w prasie zmniejszają się w sklepach manka, a u nas z każdym dniem powstają coraz większe?” Sekretarz KR PZPR tow. Henryk Tomaszewski zaproponował, aby „tego sprawozdania GS na dzisiejszej sesji nie przyjąć, gdyż w ogóle nie ma żadnego powiązania z potrzebami naszego miasta”. Dodał, że „w Mirosławcu i Drawsku jest lepsze zaopatrzenie, a dlaczego Kalisz Pomorski ma być zawsze najgorszym miastem wśród innych?” W odpowiedzi wiceprezes GS Edward Michnowski „stwierdził, że zaopatrzenie sklepów jest złe i są takie dni, że jest zły wypiek chleba, ale nie należy tak bardzo narzekać na Zarząd GS, bo staramy się jak możemy”. Usprawiedliwił się tym, że jeśli „Powiatowy Zarząd GS da taki przydział, to cóż my możemy zrobić?” Radni postanowili by nowe sprawozdanie „o zaopatrzeniu w artykuły pierwszej potrzeby” rozpatrzeć na kolejnej sesji. W wolnych wnioskach radny Jerzy Andrzejczak wystąpił z wnioskiem „o zdjęcie krat z wystaw sklepowych” oraz „by poczynić odpowiednie kroki w sprawie zniszczonego pałacu w parku”. Podjęto także uchwałę zatwierdzającą „utworzenie 8 klasowej Szkoły Podstawowej w Kaliszu Pomorskim od dnia 1 września 1963 roku”.
1963 roku – Uczestniczący w sesji MRN wiceprzewodniczący Prezydium Powiatowej RN Aleksander Żółtowski „przeprosił w imieniu Rady i Komitetu, że Józef Haczkowski zrezygnował ze stanowiska przewodniczącego Prezydium MRN”, na które został jednogłośnie wybrany na poprzedniej sesji. Po czym „poprosił aby teraz radni wybrali sobie jednogłośnie na przewodniczącego Zygmunta Miętka, którego proponuje Komitet Powiatowy PZPR i Powiatowa Rada Narodowa”. Jak dodał, nowy kandydat „dobrze zna zagadnienia, ponieważ od dłuższego czasu pełni stanowisko sekretarza Prezydium Gromadzkiej Rady Narodowej w Kaliszu Pomorskim”. W tajnych wyborach kandydat ten otrzymał komplet głosów – 17 za. Podziękował za gratulacje i powiedział, że „zrobi wszystko co tylko w jego mocy dla dobra społeczeństwa”.
Radny Tadeusz Tuziak odczytał sprawozdanie GS „SCh” z zaopatrzenia w artykuły spożywcze i przemysłowe. Napisano w nim, że „dżemów, marmolady i wina będzie w naszych sklepach mniej aż do nowych zbiorów”. Ponadto brakuje śledzi, kaszy oraz smalcu, ale najgorzej jest z opakowaniami, bo z braku papieru pakowego i toreb „sklepowe nie mają w czym ważyć towarów luzem”. Ponadto brakuje obuwia zimowego. „Dwukrotnie wysyłano zaopatrzeniowca do Szczecina za tymi artykułami, lecz i tam magazyny świeciły pustkami i aby samochód nie leciał na pusto, to brało się co tylko można było dostać, a nic więcej jak cukierki i pierniki”. Radny Jerzy Andrzejczak „zabierając głos powiedział, że już sobie nie przypomina ile razy poruszał na sesjach sprawę zlikwidowania gospody przy ul. Dworcowej.” I korzystając z obecności wiceprzewodniczącego Prezydium Powiatowej RN poprosił go o pomoc „w tej ciężkiej i przykrej sprawie”. Radny Zdzisław Wiśniewski dodał, że „sprawa likwidacji gospody przy ulicy Dworcowej toczy się już prawie od dwóch lat i do dnia dzisiejszego nie ma żadnych osiągnięć”. Radny Piotr Tolwaj poruszył problem niezbędnego „ożywienia życia społeczno-kulturalnego na naszym terenie”. Argumentował tym, iż „wkrótce na Dużej Stacji powstanie zakład, do którego potrzeba wielu pracowników”, a w Kaliszu Pomorskim brakuje nawet porządnej świetlicy.
31 stycznia…
1947 roku - „Wobec odnalezienia brakującej bryczki Prezydium MRN postanowiło ją sprzedać w dniu 7 lutego w drodze przetargu”. Postanowiono również zażądać od burmistrza Antoniego Łazarskiego wyjaśnień „w sprawie krowy Zarządu Miejskiego będącej na utrzymaniu na niewiadomych warunkach u obywatela Dukowskiego”.
1949 roku - Wsie Gminy Kalisz Pomorski zamieszkuje 1076 osób, w tym: 120 repatriantów zza Buga, 4 repatriantów z zachodu i 942 przesiedleńców z Centralnej Polski. Rodzin ubogich nie odnotowano.
1951 roku – Pod przewodnictwem Mikołaja Bandurowicza odbyła się uroczysta nadzwyczajna sesja Miejskiej Rady Narodowej na temat „ostatecznego uregulowania przez PRL i NRD granic na Odrze i Nysie”. Uczestniczyło w niej 260 osób. Jako najważniejsze odnotowano dwa wystąpienia: dyrektora szkoły Jana Sujkowskiego i proboszcza Jana Borodzicza. Pierwszy stwierdził, że „granica pokoju na Odrze i Nysie łączy naród polski i niemiecki”. Drugi podkreślił, iż „naród niemiecki wyciągnął przyjazną dłoń i nasz rząd tę dłoń podjął”. Dlatego „niech żyją twórcy naszych nowych granic”. Na zakończenie przyjęto rezolucję mówiącą, iż „z radością witamy oświadczenie naszego rządu w sprawie likwidacji tymczasowości administracji kościelnej na naszych Ziemiach Zachodnich, wytrącające ostatni oręż prowadzonej przeciwko nam wrogiej propagandzie przez zachodnich imperialistycznych podżegaczy i ich popleczników”.
1957 roku – Na sesji MRN sprawozdanie z „przebiegu remontów kapitalnych i zabezpieczających w roku 1956” złożył Jan Szwed - kierownik Administracji Domów Mieszkalnych (ADM). Poinformował, że wykonano 5 remontów kapitalnych, 6 zabezpieczających i 11 interwencji „awaryjnych” na łączną kwotę 266.235 zł oraz przeprowadzono remonty bieżące w 24 lokalach na kwotę 61.686 zł. W dyskusji radny Jan Milanowski stwierdził, że „sytuacja mieszkaniowa w mieście jest katastrofalna, bo większość lokali wali się z powodu zbyt małych sum przeznaczanych na remonty. A skoro w kraju trwa akcja ścieśniania się urzędów i instytucji, to należało by to zrobić także w Kaliszu Pomorskim”. Radny Piotr Kitaszewski powiedział, że „Zespół PGR zajmuje w mieście dużo budynków, więc trzeba ich przetransportować gdzieś na wieś. Wtedy wszystkie te lokale można by przekazać na mieszkania ludziom pracy”. Przewodniczący Jan Staworzyński odpowiedział, że „na doprowadzenie w mieście mieszkań do należytego stanu, państwo musiałoby wyasygnować co dwa lata po 10 mln zł. Z minimalnymi funduszami jakie posiada Prezydium nie można nawet przeprowadzić niezbędnych napraw pieców u mieszkańców”. W uchwale radni zobowiązali Prezydium do „dokonania ścieśnienia instytucji, a uzyskane izby przeznaczyć na mieszkania” oraz do „usunięcia Zespołu PGR z terenu miasta, przekazując zwolnione budynki mieszkańcom”. W wolnych wnioskach Jan Staworzyński zaapelował o „zmobilizowanie całego społeczeństwa do usunięcia gruzów z placu przy ul Grunwaldzkiej i ul. Toruńskiej gdzie zaplanowano uruchomić targowisko, więc leży to w interesie wszystkich mieszkańców miasta, tych sprzedających, jak i kupujących”.
1980 roku – Do ORMO (Ochotniczej Rezerwy Milicji Obywatelskiej) należy na terenie MiG Kalisz Pomorski 301 członków. Komendant Józef Głuchowski zakończył sprawozdanie z działalności wezwaniem, by „pracą ORMO-wską zajmować się na co dzień, a wtedy nie będziemy wstydzili się noszenia odznaki ORMO”. Po wysłuchaniu sprawozdania Egzekutywa zaleciła, aby ORMO zwróciło większą uwagę na opiekę nad urządzeniami użyteczności publicznej oraz zwiększyło nadzór nad dziećmi dojeżdżającymi do Zbiorczej Szkoły Gminnej. Sprawozdanie z działalności OSP (Ochotniczej Straży Pożarnej) złożył komendant gminny Jan Litwin. Funkcjonuje tu siedem jednostek (Kalisz Pomorski, Biały Zdrój, Dębsko, Giżyno, Pomierzyn, Poźrzadło oraz przy Zakładzie Przemysłu Drzewnego) skupiających 120 członków czynnych, którzy oprócz walki z zagrożeniami prowadzą także akcje prewencyjne oraz „uczestniczą we wszystkich czynach społecznych inicjowanych przez władze”. Egzekutywa KM-G PZPR oceniła, że „Organizacje ORMO i OSP pracują dobrze, a ich aktyw stanowią głównie członkowie PZPR”. W posiedzeniu uczestniczyli także: prezes gminnego zarządu OSP Stanisław Majewski oraz naczelnik OSP w Kaliszu Pomorskim Stefan Witczak.
